Ajo po vjen dhe unë bēhem gati
tē vizatoj nē fytyrē njē ylber:
përndryshe asaj mund t’i hypë inati
dhe tē shndërrohet nē erē…
Tē humbë papritur mes qytetit
me sy tē errēt si kjo natē!
Sado ta lus, ajo nuk kthehet,
inati i saj vazhdon shumē gjatē.
Ajo po vjen dhe unē bēhem gati
tē vizatoj mbi ballë një pëllumb
Ajo ēshtē e dashuruar mbas krahēve
tē tyre
dhe nē ēndrra përhumb.
Nê sytē e tyre qindra herē
ne jemi puthur, pērqafuar.
Pēr ne ata s’janē vetēm zogj,
por dhe nga miqtē, mē tē besuar.
Ajo po vjen dhe unë bëhem gati:
aromat e marsit, mbi buzē t’ia shpërndaj ,
përndryshe në flakē, mund të shndērrohet nga malli
dhe ec, gjej zjarrfikēs, pastaj..
