E mora përpjet kalanë,
Vetëm duke menduar o,
Vajzën që më do zëmra,
Më del përpara nga do.
Unë flas xhevap smë jepë,
Si tja bëj i shkreti o
Hape gojën nzire zërin,
Mos ma plagos zëmrën o.
Loz e qesh vetëm me mua,
Kur afrohem më latgon,
Vdeksha për nazet e tua,
Ata sy moj kur ti shoh.
Ikën më thua mirupafshim,
E më përshëndet me dor,
Më dhëmb shpirti edhe zëmra,
Nuk rri dot larg zëmër jo.
Të kaloi pran dritares,
Zënë e bukur e dëgjoi,
Më jep shënjë të vij brënda,
Të takoi babain o,
Më mori mëntë dadhuria,
Do vij sot me domozdo,
Ti ke lindur vajz për mua,
Unë të dua ti më do.
Syt e fëmij flasin vet,
Kur i sheh kur gëzojnë,
Mos ja prekni lumturin,
Janë shpres për cdo komb.
Janë jet oksigjen,
Për ata punon jeton,
Lumturia e vërtetë,
Lum o lum kush e shijon.
Vogëlushët me zi presin,
Mbasditeve dalin me shokë,
Shum e duan njëri tjetrin,
Dallandyshe që gëzojnë.
Mos ja prekni lumturinë,
Mos ju prishni sigurinë,
Për ata vetëm mendoni,
Më të lumtur gjith do jemi.
Shini ata flasin vetë,
Pa fialë është më e letë,
Dashuria është vërtetë
Kjo është jet kështu je mbret
