Në heshtjen hyjnore të mengjesit
Vjen me hire mbretëresha Bardhësi
Si bujkeshë e mirë me fara në duar
Mbjell si magjistare një arë dritësi
Bija e saj dita, erdhi nga gjithësia
Në dorë mban diellin si një buqetë
Një fije bari ngre kokën dhe tundet
Me gaz të gjelbëruar e përshendet
Lugina fërkon sytë e me vesë i lan
Me shpirtin e saj lulnajë po e pret
Zogjtë nxitimthi pastrojnë folezën
Dhe mali..ai i pari i jep puthjen e vet
Thellëzat puthin të vegjlit në gjumë
Me zë nanurites u thonë një serenatë
Rendin si çamarokë e ulen në dritare
Të zgjojnë ëmbël pastaj të mirin fsshat
Zogjtë e bëkuan agimin me këngëzim
I bukuri diell, në shtatë ngjyra në vesë
Filluan herët dhe gjinkallat të ligjerojnë
Urojnë në kor:Mirë se na erdhe mengjes..
…….
Mbi borzilok ranë ca gjilperime drite
Aroma po të gudulis gushën e bardhë
Çarçafin e endrrave shtyn me ngadalë
Dashurisë dhe sot i shton dhe një varg
Çudi me këto valë…
U lodhen valët duke rrahur shkembin e murmë
Shfryn dufin e nga goja nxorën shkumë të bardhë
Ia lëmuan gjoksin leshtor dhe e zhbiruan edhe pak
Të turpëruar u terhoqen në formacion varg e varg
Shkembi nuk u zemërua aspak, me qesendi qeshi
Shikoi veten e tij në pasqyrën e madhe kaltërim
U ravijëzuan muskujt në trup si e Uliksit në statujë
Me ju jam dashuruar,u thotë,prehuni në gjoksin tim
U zbutën valët dhe në mbremje u mblodhen rreth tij
I ledhatojnë gjoksin e bukur e befas bien në dashuri
Llokoçtin plot gaz,mbi supe vjen dhe ulet edhe hëna
Nanuritin ëmbël një endërr dashurie në natën magji
