Paparaci/ Ismail Xhaferi: Kënga e pijetarve…

68
Sigal

(Kushtuar një mikut tim)

Nga klubet vijmë, në klube shkojmë!

Lavdi përjetë raki e rrushit

se dhe në borën e dhjetorit,

na duket sikur rrime mes prrushit!

Ne pime e s’duam që t’ja dimë,

nëse ka zot e perëndi!

Nëse ka zot që të besojmë,

Në vend të shiut pse s’hedh raki?!

Nga klubet dalim shpesh të dehur,

ndaj rrugës kurrë nuk ecim drejt,

E shkreta gjizë çfarë heq nga ne!

E shkreta gjizë, të shkretat qepë!

Ngacmojmë rrugës ndonjë grua,

po ato kurrë përgjigje s’japin,

se nuk na marrin serjozisht,

qeshin me ne dhe nxitojnë hapin.

Kjo bota jonë është e çuditshme,

se pimë shumë, por nuk mbajmë,

Kur qeshim s’dimë se përse qeshim;

kur qajmë s’dimë se përse qajmë.

Të gjithë na shohin me përbuzje,

kur kthejmë gotat a filxhanet.

Por, s’jemi ne e keqe botës…

E keqja janë politikanët.

Ne jemi njeëz paqedashës,

dhe gjithë botën kemi xhan,

Kur jemi tap nuk ka si ne:

Çdokush prej nesh ndihet sulltan.

Ne jemi trima veç kur pimë,

se mbrapa ndodh gjithmonë çudia

Ne bëhemi si pulë e lagur,

sa herë që nis e na del pija.

Po mendjen kurë nuk e vrasim,

Askush s’na mban dot në kapistër,

dhe as na plas kur bëhen zgjedhje,

dhe as kush është kryeministër

Dhe as na plas kur ka mitingje,

kur zien qyteti e katundi,

Asnjë pjanec nuk e vret mendjen,

Se kush fitoi e se kush humbi,

Jemi të varfër po të ndershëm,

Ne s’meremi me punë të pista,

Prandaj në klubet e qytetit,

na mbeti emri nëpër lista.

Nga klubet vijmë, në klube shkojmë,

Është mrekulli raki e rrushit,

se dhe në borën e dhjetorit,

N’a duket sikur rrimë mes prrushit.