Me të gjitha tingujt, ritmet,
valët,
dhe dallgëzimet e furishme të poezive.
E gjitha në frymëzimit tim,
si një anije me vela të bardha, të hapura,
që niset në detin e kaltër,
që herët,
në agim.
Saranda, – në frymëzimin tim!
Magjia e saj e papërsëritshme.
E shndritshme.
e çon imagjinatën time,
përtej çdo orbite.
Saranda – muzë e fantazi. Qielli i hapur,
ku shkëlqejnë me mijëra e miljona yje
nga pikojnë
me mijëra e miljona poezi.
Përjetësisht e shndritshme: toka, deti,
qielli me yje.
Të gjitha në muzën time.
Saranda, si fara e bekuar e bukurisë,
që mbin në çdo vargun tim.
Në çdo këngë.
Që nga ajo që lind herët, në agim,
e deri tek ajo që lind natën, vonë,
ndënë qiellin prush me yj’…
