Mos m’i vra ëndërrat
Ëndërrat mos m’i vra
Se pa yje qielli
Çfarë kuptimi ka.
Mos m’i vra ëndërrat
Kurrë, o njeri!
S’ka kuptim vendlindja
Pa pak dashuri.
Po m’i vrave ëndërrat
S’ka ëndërra do thonë
Se pranverë s’ka
Pa lule dhe aromë.
Ëndërrat mos m’i trëmb
kurrë, o njeri!
Se zemra s’është zemër
Kur s’ka dashuri
Ti Nuk Ishe Si Të Tjerët
Mes një epoke shumë të errët
Shpesh e pate jetën si fortunë
Dhe prap nuk u bëre si të tjerët
Por ndrite dhe nga ylli, më shumë.
S`iu dorëzove kurrë shtrëngatës
Jetove me atë që vetë kishe mbjellë
Rreze hëne në mes të natës
Ndriçove edhe në vrimën më të thellë.
Atje ku gëlonin injorantët
Ti mbete yll i ndritur, yll lirie.
Vlerën nuk e humbin diamantët
Jo, kurrë vlera e tyre nuk bie.
