Suplementi Pena Shqiptare/ Martin Cukalla: E frikshme dhe qetësuese ishte dita

26
Sigal

Ti dhe Juli

kishit humbur

në vështrimin e njeri tjetrit.

Shkëmbinjtë e egër të humnerës,

ujëvarat e brishta,

fluturimi drithëronjës

i pëllumbave të egër

dhe kaltërsi e largët e qiellit,

ishin si disa kurthe

që nuk qe se u pëlqenin.

Unë shtyja një zë që thërrit

Juliii…Juliiii… Julliii…

nëpër shtegun e ankthit,

jehona kthehej në vetminë e vet

si prej shkretëtire:

Juliii…Juliii…

Ndoshta duart tuaja

ishin ndalur

nëpër periferitë

e shtigjeve të panjohura

dhe buzët

kishin humbur nëpër ca flakë

që shmangin zëra e fjalë

dhe zëri që thërrit

Juliii…Juliiii…

ju ishte cepi i larguar

i diellit

tek lëngonit

për një ëndërr.

Nuk di pse m’u kujtua tani

ajo ditë e largët

dhe desha t’iu pyes:

Aty jeni ende?