Dielli vari qerpikun
mbi një sy, ku buron Lumi!
Edhe krijoi Vermikun,
i dha fluturim pëllumbi.
Pëllumbi në frym’ ka paqe!
Pëllumbi ka frym’ lirie.
Vermiku – të zbardhë faqen,
Vermiku – gji Perëndie…
Udha nëpër shtigje jete
i dha një emër të mirë,
pret mjalt në koshere blete,
verë të vjetër për të pirë.
Vermikut, në Lum të Vlorës
i ka buzëqeshur praku;
Me trima – ball’ i kurorës
si Avdurraman Çiraku.
Djema si Bajram i Tushes
Liria i zgjodhi yje,
atdheu me frymë mbushet,
i mbushin dritën e syve.
Në këmbë gremisën rrebeshin!
Lavdia i ka dafinë.
Vermiku i Kurveleshit –
Mirënjohje për Labërinë
