I dashur Dritëro!
Është nder të kesh një mik si ti ,
me shpirt të gjerë e mendje aq pjellore ,
i ëmbël si rrushi e djegës si një spec,
me kupën plotpërplot me gazavajin e kësaj bote .
Ne që erdhëm pas teje ( e të tjerë që do të vinë pas nesh )
u rritëm në sytë e tu ,
nxuarrëm të vërteta të thekshme nga vepra jote e çmuar ,
mbrujtur me tokë e me qiell, – burim fuqidhënës për këtë popull fatzi .
Shqipja jonë hyjnore mund të liget e t’i merren këmbët ,
po për të vdekur nuk vdes kurrë:
Je ti, si pakëkush , që i rri tek koka ,
me gjak të zemrës sate e ushqen .
Faleminderit .
