(Gurra e Prodanit)
Nëpër fusha nëpër ara,
ç’të shikoja më përpara.
Nëpër faqe seç m’u shfaqe,
si një lule manushaqe.
Ishte Prill a ishte Maj,
s’di përse mënd nuk e mbaj.
Po ti ishe kryevepër,
s’pyesje për njeri tjetër.
Pashë mbi faqet e tua,
rreze hëne si limua.
Zgjata duart mbi kodrina,
sikur binin vetëtima.
Sa i preka desh e rashë,
në një pus sa shtatë pashë.
Ata sy që vetë i rrita,
sa më deshën nuk e dita.
_____________________
Nëpër ara,nëpër fusha,
të puthte hëna te gusha.
