Dhe në bëhem ndonjëherë
s’flas dot me pompozitete!
Lapsi im i thjeshtë,
nisa t’i çajë këto dete.
Lundër e shpirtit të gjerë,
më çoi në ca planete …
të takoja miq të tjerë.
Disa tashmë për portrete,
poet që kur kishin lerë .
Gjuhë rrallë penë më vete
edhe vlera mbetet vlerë.
Ka disa që vënë trumpete
vesh më vesh e derë më derë .
Porse një i /e aftë s’ humbe,
s’ka përse borisë t’i bjerë…
Jeta nuk të shtron tapete.
Dallgë e sajë s’di ku të nxjerrë.
Desha të bëhem poete
dhe s’u bëra asnjëherë.
Vargut i lash amanete,
të mos tretet nëpër erë.
S’jam Shekspiri për Hamlete
thjesht të mos jetë si të tjerë.
Të ketë lartësi tek retë,
fund krye një të prerë.
Me tabanin fletë më fletë
pa fustan të rremë karrierë…
Ndoshta s’u bëra Poete
por ju deha disa herë!
Zemrës fsheha një sepete
ju qerasja buzë me verë…
Verë e puthje për lezete
për t’ju ngritur tjetër sferë
Ndonëse nuk jam bërë Poete
Porse ja, u jam bërë ferrë…
