Një syth çeli, zemrës, auror
Dita agoi kaltërsisht – Jetë.
Ritmi i saj hedh shtat mes orësh.
Fryma flet , shpresën end .
Kur të ftohta mëngjeset janë,
në prehrin e ditëve zenë vend.
Të ngrohtën shpresë mbaj zgjuar!
Ajo flet emrin tënd .
Filiz force vullnetit mbjell.
Pa të do të isha e shkretë.
Forcë e dijes shemb çdo mur.
Ç do mur i lartë është nën këmbë.
