Kujdes me mua,i dashur,oh,të lutem kujdes,
mos fry si veriu,nëse befas bëhem vesë!
Merrmë me mollëza e mbillmë në buzë ,
kur të kesh etje, thithmë me gjuhën venduzë!
Kujdes me mua,kur arratisem nëpër natë,
mos u bëj furtunë e mos më mbaj inat,
nëse,si Melisa e lashtësisë kthehem në bletë,
kujdes i dashur,krahët më thyhen lehtë!
Se jam stërgjyshja e bletëve,nëpër lëndina,
fryma e shenjtë , ku pjalmohet trëndelina,
jam nxitësja e florës ,në shumimin hyjnor,
nimfa-bletë që i jap truallit polenin pjellor.
Sipas Ajnshtajnit ,pa bletën globi s’do kishte jetë,
pa mua , gruan-bletë ,bota do ishte e shkretë .
Kujdesu për mua, kujdesu për bletën mbretëreshë ,
kështjellën time spërkate me vesë, jo me rrebesh !
Nuk nëmem unë, gruaja-bletë, është mëkat i madh ,
thithe mjaltin tim ,nëse shpirtin e ke të bardhë ,
nëse helmon krojet e mia,dije një ditë do vdes ,
Melisa brenda meje ,s’do shumohet për jetesë …
