Suplementi Pena Shqiptare/ Prof. Dr. Ago Nezha: Takim i pa harruar…

130

Kanina – Ballkon i Vlorës

Kanina – kroi i Profetit

E kryetarit të shtetit,

Të parit e të vërtetit,

Mendimthellit, fjalëshërbetit.

 

Në ballkon të bukurisë

Nur i Aristokracisë,

Hijeshi e Labërisë,

I jep nder Shqipërisë.

 

Kanina – “Nderi i Kombit”,

Që shkëlqen prej medaljonit,

Kanina e mençurisë,

Mirënjohje e Labërisë.

 

Zoti vetë e ka qëndisë

Si simbol të trimërisë,

Djep’ i Donik’ Kastriotit,

E pikturuar prej zotit.

 

Çfarë ka lindur Kanina?

Trimëresha edhe trima,

Me kryetrimen Rugjina,

Që shkrepte si vetëtima.

 

Kanina – ballkon i Vlorës,

E qëndisur prej kurorës,

Deti i zgjat dallgët e dorës,

Spërkatur me parfumin e dëborës.

 

Kanina – kurorë e malit,

Djepi i Ismail Qemalit,

Ç’ emër që i dha vatanit

Përtej detit e oqeanit!

 

Kanina – qytet kështjellë,

Bij e bijat ndriçojnë diell,

Plot heronj e heroina,

Ka me se mburret Kanina!

Buzëqeshja e Elisë 

Djalit të vajzës që sot mbush 7 vjeç

Buzëqeshja jote – një rreze drite

Që vjen në zemër e më ngroh,

Mua, Gjyshit më bën mbret të kësaj dite,

O Elia i bukur, o ylli që shoh!

 

Dhe ditët rrëshqasin, ikin vitet

Si zogj fluturojnë, pa i kuptuar,

Si gonxh’ i freskët Elia rritesh,

Zbukurohesh nga syth i ëmbëlsuar.

 

O Elia, o shpirt i vogël i gjyshit tënd,

O muza e poezisë në moshë të bardhë,

Si Isidën e Karlon, nga Qielli i nëntë

Si gjerdan margaritari na ke ardhë…

 

TAKIM I PA HARRUAR

Grimcëza malli…

 

U mblodhën veteranët e bujqësisë,

Ngarkuar shpinën plot me kujtime,

Ata që i dhanë dritë Shqipërisë,

Dhe s’e njohën fjalën përfitime.

 

U mblodhën vlonjatët e Sheshit Flamurit,

Që ëndrrat rinore fushave i lanë,

Që jetën ja kushtuan misrit e grurit,

Që popullit, bukë e begati i dhanë.

 

U mblodhën në lokal si dikur në arë,

Drejtues të talentuar ekonomie,

Agronomë, zooteknikë, veterinerë e kryetarë,

Mbuluar me thinjat që bukur u bëjnë hije.

 

Shumë shok nga rreshti janë larguar,

Kur bëhet apeli asnjë nuk mungon,

Fëmijët e tyre i kanë zëvendësuar,

Sot i kujtojmë me veneracion.

 

Çifti i humorit, Qaniu e Kamberi

E kanë mbjellë dikur humorin si grurë,

Sot mungon kripa, por është sheqeri,

Humori brilant i tyre s’vdes kurrë.

 

Na mungojnë sot specialistë e kryetarë,

Njëri prej tyre është dhe Ruzhdiu,

Por kanë lënë prapa trashëgimtarë,

Që koha e acartë emrin dot s’ua fshiu.

 

Sot mes jush ndodhet Vullneti,

Djali që babain e virtytshëm zëvendësoi,

I veshur me mantel deputeti,

Emrin e Ruzhdiut më lartë do ta çojë.

 

Veteranë të bujqësisë, të jeni krenar,

Se vepra Juaj ka vulën e kohës,

Brezat që latë pas trashëgimtarë

Me syzet e realitetit do ta shohin.

 

Urimi im për ju do të jetë:

Të jeni krenarë për ç’latë pas,

Qofshi të lumtur, jetë e shëndet

Rreth gotës së rakisë plot humor e gas!

                                                e martë, 21 maj 2017