Dua të zbres,
s’mund të jem dëshmitar
i një përmbytjeje që duartrokitet!
As për rendin mos më pyet,
dështakët shpërblehen me lavdi
e të ndershmit ndalohen së qeni!
Dua të zbres,
në stacionin më të afërt të arsyes,
poshtë një peme ku heshtja ende
nuk e ka humbur kuptimin.
Ndalo botën, të lutem,
dua të zbres!
(ka thënë dikur edhe Guy Bedos*)
Kur marria bëhet model
dhe llumi ngjitet në majë,
nuk është arratisje të zbresësh,
por akt i fundit i nderit.
Aktor prapavije,
të qesh për të mbijetuar,
kumbar pa zë të jem,
të shoh se si ftohen furrat
e buka llaf goje,
jo faleminderit!
Ndaloni botën,
e mos më pyesni, pse!
Njeriu ndonjëherë zbret
për të shpëtuar
nga çasti i prapmë.
Dua të zbres,
jo nga frika,
por nga neveria që pikon
nga tavani i një bote
që shembet pa u dridhur.
