Po ‘këndon’ Betoni ditë e natë një këngë;
merr frymë Qyteti përherë e më rëndë.
“Pse nuk fle?” I thotë një Dru i vetmuar.
“Dhe gjumin të tjerët ta kanë në duar?”
DY QENTË…
Një Qen rruge dhe një Qen shtëpie,
u takuan një copë herë në një hije.
Zu të tallej Qeni i shtëpisë:
“Ç’ je kaq i shëmtuar dhe kaq pis?
Pa shikomë mua si shkëlqej,
thua se kam miq nja dhjetë diej…”
Foli Tjetri, si të derdhte lotë:
“A mos vallë, kjo është merita jote?!”
DRENUSHA
Atë ditë harboi shumë Drenusha;
dhe e humbi rrugën ndër gëmusha.
Iu qep Hiena: “Rri tek unë!
Hamë pakëz darkë edhe… gjumë.”
Pak më vonë,
më sfidues, Çakalli:
“Je me mua, për kënd s’të merr malli!”
Ishte zënë ngushtë Drenush’ e ngratë,
ndërsa muzgu sillte frikë dhe natë.
E pa veten nuse nëpër ëndërr:
vuuu muzika,
por nuk kishte dhëndër…
ZOÇKA
Zoçka e pakët,
topolake,
filloi të ndiqte pas me ëndje,
një shpend që fluturonte lart…
Por shpejt u lodh dhe ktheu mendje.
Qëndroi bash te një gëmushë,
që ishte pranë një plevice;
aty zu shoqëri të ngushtë
me Harabelin sa një gisht.
Sa bukur ndanë asaj plevice!
Dhe mizat ishin me shumicë…
NJERIU dhe HIJA
Hija në muzg është e gjatë
edhe njeriu,
që s’e ha thatë,
i flet asaj kinse me ton:
“Se mos merr kot moj,
më dëgjon?
Jam unë pa je ti. Tutkune!”
“Vërtet, ia pret ajo, por ti s’je unë!”
Tash tjetri kërkon fjalën për më tej;
por dita është ngrysur me gjithsej…
