Një zog dikush e goditi me gurë,
Dhe njerin krah i’a theu,
– Eja, eja, – i thashë, mbështetu te unë,
Dhe dhimbje më pak ndjeu.
Goditën mbi zogun pa mëshirë,
Mbi një të pafajshëm krejt,
Bëni o njerëz, bëni mirë,
Se dhe me një fjalë, tjetrin e vret.]
E goditën një zog të pa mbrojtur,
Dhe për këtë s’e vranë mendjën shumë,
Zogu si njeriu shikonte ndrojtur,
Si të donte ndihmë nga unë.
Një zog dikush e goditi me gurë,
Dhe njërin krah i’a theu,
– Eja, eja, – i thashë, mbështetu te unë,
Dhe dhimbje më pak ndjeu.
