Si je nënë? Prej kohësh nuk flasim;
nuk kam marrë prej teje asnjë lajm.
Ka shenja që nëpër ditë i deshifroj,
si sinjale që ti m’i sjell nga larg.
Premtove se vdekja s’do të na ndante
dhe vetëm për një çast ti do të vije,
të gjitha ditët e mia janë shndërruar
në rrahje të shpejta zemre, në pritje.
Tanimë unë s’mundem që të vij tek ti,
se udhën ma zënë vargje poezish plot,
të tjera ide të zbehta të përgjumura,
po më presin që mbi letër t’i zgjoj.
Nëpër ditë i sjell ndërmend aq shpesh
kujtimet tona, bisedat për dashurinë,
mbrëmjet e ftohta përreth një furnele
të vogël që ngrohte të tërë shtëpinë.
E shtrenjta ime ti i mbaje premtimet,
këtë herë diçka ka ndodhur me siguri.
Do të ta nis letrën në strehën tënde,
që rifreskohet nën hijen e selvisë.
