Sa e desha një esmerkë,
një kurbatkë të lëmuar
një caracë të kadifenjtë
një syzezë të përvëluar.
Po nuk ish sërish e thënë
të jetonim pranë e pranë,
se nuk donin (ata) të kish burrë
një “gaxhi” që di,…. veç fjalë !
Oh!
Sa desha që sonte
të isha i vërtetë!
Po s’munda!
Dikush,
më bëri dhuratë
një ëndërr.
