Suplementi Pena Shqiptare/ Cikël poezish nga Rita Petro

Do të zgjidhja përherë mungesën tënde,
sesa të kem në krah një prej zhurmuesve mëtonjës,
që rrahin gjoksin për të fshehur frikërat,
që fjalën e dhënë e përdorin si letër higjenike,
që kollaren e quajnë status edhe në shtrat,
që pushtetin e quajnë burrëri,
që lirinë e gruas e quajnë perversitet,
që besnikërinë e një gruaje e quajnë të dalë mode.
Ata, të cilët kurrë një orgazëm për së mbari
nuk mund t’i japin një femre…

***

Sigal

Nuk e kam ëndërruar ndonjëherë veten
mbretëreshë me kurorë diamantesh,
më bënin të lumtur të gjitha kurorat
që ti m’i thurje dhe m’i vije mbi kokë,
qofshin ato me gjemba a hithra,
qofshin me luledele a dafina.
Kur të humba ty, mbreti im,
nuk qava se humba mbretërinë tënde,
por mbretërimin tënd
në trupin dhe trurin tim.

***

Bashkë jetuam gjatë,
po varret do t’i kemi shumë larg
fati i keq i dashnorëve…
ndërsa burrë e grua,
edhe sikur të jenë urryer në jetë,
i vënë të prehen përjetësisht bashkë,
ose pranë e pranë.