Atdheu im me zë të mekur;
gjysëm i gjallë e gjysëm i vdekur…
Atdheu im me bijë të ikur,
me sy pa jetë e dritë të fikur…
me dhimbje plage gjer në eshtër;
me djem jetim e “prindër” thjeshtër.
me gjirin tënd thesar të çmuar
me flakë e zjarr të përvëluar.
Atdheu im me gjak trazuar
me brengë në shpirt e shpresë cunguar.
Jetën time s’do e kurseja kurr
të ti shihja bijtë nën një flamur…
Atdheu im, i shtrenjti Atdheu im
më je dhe varr edhe kushtrim.
Jetën do shkrija për Ty me ëndje
për nderin tënd, për brengën tënde.
Atdheu im, o drithërim,
o gjak kulluar i shpirtit tim…
