Shqiptarët nga Shqipëria nuk kërkojnë azil si më parë dhe nuk janë problem shqetësues. Rënia e menjëherëshme shpjegohet me gjendjen e sigurisë në vend dhe procesin e avancuar të integrimit evropian. Personat që duan të migrojnë janë të orientuar në rregullat evropiane dhe ato gjermane për punësimin duke gjetur vetë vende pune ose nëpërmjet kontratave me bisneset e interesuara. Kanë filluar të shtohen edhe bisneset shqiptare sidomos në ndërtim, gastronomi, hoteleri, imobilien, etj.
Gjermania ka forcuar rregullat dhe kontrollin kufitar për azilkërkuesit. Këto masa kanë ndikuar për uljen e kërkesave për azil.
Të dhënat zyrtare të publikuara tregojnë se Gjermania nuk është më drejtimi kryesor i azilkërkuesve, sidomos nga zona e tensionuar në Lindjen e Mesme. Masat e marra nga Qeveria Federative kanë krijuar një gjendje më të mirë dhe uljen e shqetësimeve nga opinoni publik për dyndjet masive të migrantëve nga politika e kufijve të hapur. Kështu është goditur e paralizuar edhe propoganda negative e grupeve ekstremiste të djatha, veçanërisht e Partisë për të Ardhmen e Gjermanisë (Afd).
A po funksionon kthesa e migracionit në Gjermani?
Gjithnjë e më shumë migrantë dhe azilkërkues të refuzuar po zgjedhin kthimin vullnetar.
Në gjashtë muajt e parë të këtij viti, 9,276 migrantë dhe azilkërkues të refuzuar u kthyen në vendet e tyre të origjinës si pjesë e programeve federale të kthimit. Kjo u raportua nga gazetat e Funke Media Group të hënën, duke cituar Zyrën Federale për Migracionin dhe Refugjatët. Në gjysmën e parë të vitit 2025, shifra ishte 7,348. Kjo do të thotë se dukshëm më shumë migrantë dhe azilkërkues të refuzuar po largohen vullnetarisht nga Gjermania.
Sipas raportit, autoritetet federale mbështetën 16,578 persona në kthimin e tyre të asistuar në vendin e tyre të origjinës ose në një vend të tretë që ishte i gatshëm t’i pranonte ata gjatë gjithë vitit të kaluar. Në vitin 2024, shifra ishte 10,358.
Sipas raportit, Regjistri Qendror i të Huajve tregoi se 258,845 persona në Gjermani ishin subjekt i deportimit në fund të qershorit të këtij viti. Nga këta, 199,271 persona u është dhënë leje e përkohshme qëndrimi. Sipas Ministrisë Federale të Brendshme, autoritetet federale dhe shtetërore kanë deportuar 18,939 persona midis janarit dhe fundit të qershorit, disa me forcë të policisë, të tjerë përmes stimujve dhe subvencioneve.
Bavaria po ecën përpara me reduktimin e vendeve të azilit
Ministri i Brendshëm i Bavarisë, Hermann (CSU), planifikon të zvogëlojë në mënyrë drastike numrin e akomodimeve për refugjatët për shkak të uljes së kërkesave për azil. Ai po e përdor këtë zhvillim në Bavari për të ulur ndjeshëm barrën mbi buxhetin e shtetit.
Meqenëse mbërritjet e azilit ranë me 39 përqind në gjysmën e parë të vitit 2026, Shteti i Lirë i Bavarisë po përshpejton zvogëlimin e akomodimeve. Rreth 15,300 vende u eliminuan vetëm në gjysmën e parë të vitit, kryesisht në strehimore dhe hotele të kushtueshme emergjente. Deri në fund të vitit 2027, një total prej 42,000 vendesh do të eliminohen – që korrespondon me një të katërtën e të gjithë kapacitetit në Shtetin e Lirë.
Bavaria po zvogëlon numrin e akomodimeve për azil – “kthimi i migracionit” është ende në pritje në të gjithë vendin
Pavarësisht “kthimit të migracionit” të shpallur nga Ministri Federal i Brendshëm Alexander Dobrindt (CSU), me theksin e tij në “kontroll, drejtim dhe një qëndrim të qartë”, shifrat e deportimeve janë në rënie në të gjithë vendin. Me 9,663 deportime të kryera në gjysmën e parë të vitit 2026, Ministria e Brendshme regjistroi një rënie prej 18 përqind krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar, siç raportohet nga Integrimi i Shërbimit Medial.
Situata është veçanërisht e vështirë me deportimet në Siri. Edhe pse Ministri i Brendshëm i Bavarisë Herrmann vlerëson mbështetje jo-burokratike dhe stimuj për kthim vullnetar, masat shtrënguese shpesh dështojnë për shkak të mungesës së dokumenteve zëvendësuese të udhëtimit.
Për t’i bërë deportimet e ardhshme më efikase, qeveria federale po planifikon një terminal të ri deportimi në Aeroportin e Mynihut, i planifikuar të hapet në vitin 2028. Objekti është projektuar për kapacitet masiv:
Përpunim i njëkohshëm i dy avionëve çarter për deportime kolektive.
Deri në 100 deportime individuale përmes fluturimeve të rregullta të planifikuara në ditë.
Konsolidimi qendror i proceseve të shpërndara më parë në të gjithë aeroportin.
Qeveria federale financon kthimet vullnetare në vendet e origjinës ose vendet e treta përmes një programi të veçantë.
Programi i riatdhesimit të qeverisë federale: Ndihmë fillestare prej 1,000 € për largimet vullnetare
Programi REAG/GARP i Zyrës Federale për Migracionin dhe Refugjatët (BAMF) mbetet instrumenti qendror për promovimin e largimit. Përveç mbulimit të shpenzimeve të udhëtimit, të kthyerit marrin ndihmë fillestare prej 1,000 € për të rritur (500 € për fëmijë). Që nga janari i vitit 2025, ky program është ofruar përsëri edhe për të kthyerit në Siri.
Ndërkohë, kritikat po vijnë nga Këshilli Bavarez i Refugjatëve dhe politikanët e Partisë së Gjelbër të opozitës, të cilët kritikojnë zgjerimin masiv të infrastrukturës së deportimit në Aeroportin e Mynihut dhe reduktimin e shpejtë të akomodimeve si politikë “larg shikimit, larg mendjes”.
Migrantët kërkohen dhe mbeten të domosdoshëm
Gjermania është detyruar të pranojë faktin se është një vend që pranon dhe mbështet migracionin e kontrolluar dhe integrimin në kulturën gjermane. Fakt është edhe largimi i një numri gjermanësh në vende të tjera. Kjo është një dukuri që ndodh edhe në shtetet e tjera të Evropës Perëndimore dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ekonomia e madhe gjermane, nuk arrin të plotësojë me burimet e brendshme njerëzore kërkesat për punësime nga bisnesi dhe pamundësia e plotësimit për shkak të treguesve demografisë për shkak të plakjes dhe rënies së lindjeve nga vendasit. Ndryshimi i politikës së migrimit nga Bashkimi Evropian dhe vetë Gjermania, kanë ndikuar që Qeveria Federative të vlerësojë marrjen e forcave të reja të kualifikuara nga vendet e tjera për të plotësuar kërkesat në rritje të punësimit. Me marrëveshjet e miratuara me shtetet përkatëse, janë rritur të punësuarit nga Afrika, Azia e Amerika Latine.
Shqiptar nuk po kërkojnë azil politik
Shqiptarët nga Shqipëria nuk kërkojnë azil si më parë dhe nuk janë problem shqetësues. Rënia e menjëherëshme shpjegohet me gjendjen e sigurisë në vend dhe procesin e avancuar të integrimit evropian. Personat që duan të migrojnë janë të orientuar në rregullat evropiane dhe ato gjermane për punësimin duke gjetur vetë vende pune ose nëpërmjet kontratave me bisneset e interesuara. Kanë filluar të shtohen edhe bisneset shqiptare sidomos në ndërtim, gastronomi, hoteleri, imobilien, etj.
Edhe shqiptarët nga Kosova, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Serbia e Jugut, etj., nuk kërkojnë azil. Ata vlerësojnë më shumë lehtësitë e krijuara për punësimin në Gjermani.
Migrimi mbetet problemi shqetësues për kombin dhe Qeveritë në Shqipëri dhe në Kosovë. Të dhënat demografike dëshmojnë për gjendjen alarmuese kërcënuese. Pas Luftës së Dytë Botërore, popullsia nga 800 mijë u rrit më shumë se katër herë. Nga afro 3,2 milion deri në vitin 1991, aktualisht kanë mbetur në Shqipëri 1,5 milion banorë rezidentë. Kosova nga afro 2 milion, ka afro 1,5 milion rezidentë. Zgjidhja nuk duhet të jetë marrja e migrantëve nga vendet e tjera. Është e domosdoshme të ruhen identiteti dhe numri i popullsisë. Shqiptarët, sidomos, të rinjtë është jetike të edukohen me dashurinë për atdheun e vendlindjen, të shtohen përpjekiet për punësim, pagat dinjitoze dhe kushtet e jetesës. Pozitive dhe motivuese është standarti më i mirë i jetesës në krahasim me të kaluarën, infrastruktura me standartet evropiane dhe perspektiva e anëtarësimit në Bashkimin Evropian.
