Analizë nga Pali Nito/ Të mos jesh mirnjohës këtyre flokthinjurve fisnikë që ndërtuan vepra gjigande për dekada si HEC-e , porte, rrugë, spitale, shkolla, vepra të rëndsishme bonifikimi etj është poshtërsi. Ne duan rritje pensionesh, dhe jo lëmosha në prag të zgjedhjes, pasi nuk jemi çiliminj, të paditur dhe naivë që të na mashtrojënë me sheqerka…!
Para disa ditësh dëgjuam kryeministrin, Edi Rama, i cili gjithë egzaltim dhe jo pa mburrje deklaroi bonusin prej 5000 lekësh për pensionistët për muajin prill. Deklarimi i këtij bonusi nga kryeministri është një mashtrim dhe për të mbajtur me shpresë dhe gajret pensionistët e gjorë që jo pak prej tyre po vdesin duke pritur. Bonusi si kundër e theksojmë në titullin e këtij shkrimi është me të vërtetë ‘hiçgjë për asgjë’ që nuk zgjidh kurrfarë gjëje. Bonusi prej 5000 lekësh për pensionistët me shumë halle e kërkesa konsumohet sa hap e mbyll sytë dhe pensionistët do të mbeten përsëri me xhepa të zbrazura e të shkundura e do të vazhdojë për ta rutina e zakonshme e skamjes, shtrëngimit të rripit dhe sfilitjes për të mbijetuar. Pensionistët, kjo shtresë fisnike, e ndërtuar dhe vlerësuar nga qytetarët dhe mbarë shoqëria për vlerat dhe kontributin e jashtëzakonshëm që kanë dhënë në ndërtimin e veprave gjigande në dekadat para viteve 90-të e konkretisht të uzinave, fabrikave, rafinerive, kombinatit të autotraktorëve, kombinateve të tekstileve, tharjes së kënetave, veprave bujqësore, bonifikimeve, sistemit të vaditjes dhe ndërtimit të hidrocentraleve dhe tec- eve me të cilat punon industria, bizneset, tregtia, me energjinë e tyre ngrohen, gatuajnë amvisat si dhe ndriçojnë ambientet shtëpiake dhe ato publike si çerdhet, kopshtet, shkollat, universitetet, institucionet, rrugët e gjithçka tjetër në shërbim të qytetarëve. Dhe theksoj e njëherazi nënvijëzoj se të gjitha këto vepra mbajnë vulën e pensionistëve, mundin, djersën, përkushtimin, prokupacionin dhe impenjimin dhe mobilizimin e tyre maksimal. Por fatkeqësisht këto kontribute të kësaj shtrese të nderuar e të respektuar të shoqërisë tonë nuk vlerësohen nga politika dhe qeveritarët e djeshëm e të sotëm e të dy krahëve. Shkurt, nuk janë aspak mirënjohës pensionistëve dhe për gjithçka pensionistët kanë bërë duhej me patjetër që të vlerësoheshin edhe financiarisht e materialisht. O tempora o mores! Të mos jesh mirënjohës këtyre flokëthinjurve fisnikë është paradoksale. Në lidhje me këtë çështje, filozofi E-Kant ka thënë: “Mosmirënjohja është thelbi i poshtërsisë”. Prandaj për gjithçka të mirë e pozitive që bëhet e realizohet në dobi të shoqërisë duhet të kemi mirënjohje, vlerësim, respekt, pozitivitet dhe mbështetje maksimale. Pensionistët nuk janë çiliminj, të paditur e naivë që të gënjehen e mashtrohen me bonuset e kryeministrit aktual për t’i mbajtur ata me gajret e me shty sa të shtyjmë, me bonuset e sheqerosura, që vërtet janë një hiçgjë që nuk zgjidh asgjë. Për problematikat dhe shqetësimet nga më të ndryshmet, që kanë pensionistët, bonusi shpenzohet dhe firon sa hap e mbyll sytë, sepse kemi një konglomeratë problematikash dhe hallesh. Zgjidhja nuk janë aplikimi i bonuseve njëherë apo dy herë në vit. E vetmja zgjidhje është rritja e pensioneve në atë masë që mund të përballojë buxheti i shtetit. Dhe arsyetoj e gjykoj se janë mundësitë pasi ne fatmirësisht kemi një turizëm që parapëlqehet nga turistë vëndas dhe të huaj, që gjeneron të ardhura të konsiderueshme dhe me prirje përherë e më tepër në rritje e sa e sa burime të tjera mbitokësore dhe nëntokësore, që sjellin të ardhura financiare. Kemi plantacione masive me lulishte, vreshta e agrume, kemi pasuri ujore duke u krahasuar me vëndet skandinave, kemi klimë të përshtatshme, që favorizon kultivimin dhe prodhimin e zarzavateve e të perimeve e sidomos të bastionit aq të pëlqyera dhe të kërkuara nga tregu gjigand europian e planetar. Ne gjithashtu kemi plantacione masive me gështenja si në Tropojë dhe në Pogradec si dhe arrorë si ne Peshkopi dhe Kukës. Kemi gjithashtu plantacione masive me mollë e sidomos në rrethin e Korçës, Pogradecit dhe Peshkopisë, që gjenerojnë të ardhura financiare të mira. Të gjitha këto pasuri po të menaxhohen mirë me nikoqirllëk e me dorë të shtrënguar, s’ka arsye të arsyeshme e të justifikueshme që pensionet të jenë në pikë të hallit dhe tejsajshmërisht kaq qesharake.
