Ca gra, me urbanë të qytetit kthehen
Në urbane me ngut ngjiten e zbresin
Ato sot më të lumturat ndjehen
Të festojnë së bashku mezi presin.
Ca gra, me urbanë u kthyen atë ditë
Të rregulluara të bëra si lule në buqetë
Fundja festa bëhej njëherë në vit’
Dhe ajo ditë bukurin e vetë duhet të ketë.
NË SHPIRT TË TË LË…
Kush tha se ashensori u prish
Këtë kush e hapi, kush?!
Tek unë, në katin e siperm të vish
S’të ndal askush.
Kush tha se ashensori, s’ngjitet më?!
Unë vet do vij të të marr
Të të fut në shpirt dhe atje të të lë.
Kush tha se ashensori u prish?!
Këtë fjalë kush e nxori?!
Ku është dashuria, ç’duhet ashensori?!
