Po pastaj
tha pulëbardha dhe më pa me kureshtje
Pastaj i thashë unë pulëbardhës
vinte gushti dhe ne shkonim të gjithë
jashtë qyteti
për t’u bërë miq me freskun.
Pesë lekë kushtonte qeraja e një fiku hije
pesë lekë bënte edhe një natë lirie
e jona për t’u ndier vetvetja.
Përvëlonte vera e nxehtë përtej kurorave të fiqve dhe ne ndiheshim kaq fatlumë si banorë të kësaj peme fisnike
pikonte pikë lëngu i ëmbël i mushtit të fikut,
tërë mbrëmjeve
ne rrinim duke numëruar yjet e “Rrugës së qumështit”
por që asnjëherë s’arritëm t’i numëronim
të gjithë
njëqind
njëmijë…
Pastaj lodheshim dhe na merrte gjumi
një gjumë nën yje dhe ëndrrash kozmogonike
në mëngjes zgjoheshim të lumtur
nga çadra ngjitur
dikush na vëzhgonte
ishin sytë e bukur dhe joshës të fqinjit
edhe ai vinte nga një natë ëndrrash
një dhe një bëjnë dy
dy net ëndrrash e barabarte me një dehje
një dehje që mund të t’çojë në një dashuri
dhe në një dehje të tille
unë dhe ai u fejuam.
Pikonte lëngu i ëmbël i fikut në pemë
fluturonin zogjtë e gushtit mbi kokat tona
rridhte lumi poshtë nesh
Po pastaj
tha pulëbardha teksa bëhej gati të fluturonte
pastaj thash unë vazhdoj të jem ende e dehur
dhe e ëmbëlsuar nga mushti
i ëmbël i këtyre pemëve
të mrekullueshme
të gushtit
