Oh sa më pëlqente kur isha i ri. Më ka mbetur në mendje. Një libër si fletorkë e hollë, por kishte vjersha të bukura, për tema e gjëra të vogla, për shtëpinë e oborrin, qenin e plakur etj. Dhe kur u rritën fëmijët e mi ja tregoja për të nxitur tek ata dashurinë për librin. Më ka mbetur në mend, vjersha aq të ngrohta, të sinqerta, për të përditshmen, jo ato temat e mëdha me krenarinë boshe të asaj kohe .- Kështu më thoshte një miku ynë duke folur për librin e parë të Dritëroit “ Në rrugë dolla”, botuar në vitin 1958 nga N. Sh. Botimeve “ Naim Frashëri”… Ja një poezi e Dritëroit:
Harabeli
Dritëro AGOLLI
… Dhe shpezët udhëtare fluturuan
me shtërg e dallëndyshe gjithë ç’qenë!
Veç harabeli vëndit nuk po luan …
Ay nuk ia beson kurkujt folenë.
Livadheve të korrur fluturon
me sqep në bar çepkat e vërshëllen,
dhe duket se me shokët kuvëndon,
dhe duket se diçka për rreth s’e gjen.
… Dhe syçkat i drejton përmbi zabel:
Vështron se si mërgohet shpezëria ,
veç s’di të thotë zogu-harabel :
– “ Të çmëndur ju ,
Pse ikni nga shtëpia?”
