Rex Tillerson: Ambasadat e SHBA në Ballkan dhe në Shqipëri nën ndikimin e Soros po nxisin armiqësi mes dy vendeve

312
Kryeministri Edi Rama, një socialist , i cili ka marë pjesë në dasmën e SOROS-it
Donald Lu, ambasadori i vlersuar me notën më të ulët nga Shqiptarët
Sekretari i ri Amerikan i Shtetit, Rex Tillerson, është një person shumë i suksesshëm. Si administrator i Exxon Mobil, ai drejtonte një nga kompanitë më të mëdha të naftës e gazit në botë, me të ardhura vjetore rreth 270 miliardë dollarë, ose pothuajse sa e gjithë ekonomia e Pakistanit. Duke punuar e jetuar në vende të tilla si Jemeni e Rusia – dhe në shumë të tjera midis – ai është ndoshta një nga operatorët gjeo-politikë më të arrirë që kanë qenë ndonjëherë në këtë post.

Megjithatë, një gjë është e sigurt: Tillerson ka një betejë të vështirë përpara. Duke qëndruar në rrugën e tij për zbatimin e politikës së jashtme amerikane mund të themi se është një pikë e zezë burokratike sidomos gjatë viteve kur ishte Obama, por ai tashmë është fokusuar se si do të funksionojë Dega e Katërt e Qeverisë.
Asnjë gabim; ka disa nëpunës civilë të karrierës të cilët do të punojnë në interes të SH.B.A. pa marrë parasysh atë parti politike që ka Shtëpia e Bardhë. Megjithatë, shumë zyrtarë politizohen me shumë, në anën e keqe, në mbështetjen ndaj demokratëve. Sipas një studimi të kryer nga Euro- Hill, rreth 95 për qind e kontributeve politike nga punonjësit federale shkoi për demokraten Hillary Clinton gjatë garës presidenciale. Disa zyrtarë të lartë kanë premtuar se nuk do ta bënin më këtë edhe për t’i “rezistuar” administratës së re.
Dhe ky do të jetë një problem për administratën e re.

Fatkeqësisht, aktivizmi politik i Departamentit të Shtetit duhet të shkojë përtej zyrave te brendshme dhe të shtrihet në rrjetin global të Amerikës e ambasadave dhe misioneve të organizatave ndërkombëtare. Një shembull i qartë i kësaj është Ballkani. Në muajt e fundit Ambasada e SHBA në Shqipëri, është akuzuar për ndërhyrje në punët e brendshme të atij vendi. Disa nga akuzat merren me bashkëpunim të pretenduar të Ambasadës së SH.B.A. me grupet e majta si Fondacioni i Shoqërisë së Hapur. Fondacioni Shoqëria e Hapur është një rrjet i miliarderit George Soros i organizatave jo-qeveritare që promovon ideologjinë “progresive” në mbarë botën, e cila është shpesh armiqësore ndaj interesave të SHBA-së. Axhenda e Fondacionit Shoqëria e Hapur është “progresive” shpesh me zë të shurdhër për ndjeshmërinë fetare dhe kulturore, sidomos në vende si Ballkani. 

Edhe pse një aleat i rëndësishëm i NATO-s në Ballkan, Shqipëria përballet me shumë sfida. Reforma e diskutueshme e sistemit të saj gjyqësor u miratua së fundmi në parlament. Nuk ka pasur konsensus kombëtar për shkak se Partia Demokratike e opozitës e kryesuar nga Lulzim Basha, e bojkotoi votimin ku ajo mendonte se shqetësimet e saj në lidhje me legjislacionin janë injoruar.

Për vitet të tëra projektet e ndihmës së SHBA të fokusuara në reformën gjyqësore janë financuar, pjesërisht, nga Fondacioni për Shoqëri të Hapur.
Ndërhyrja e George Soros në Shqipëri nuk është asgjë e re. Kryeministri Edi Rama, një socialist , i cili ka qënë pjesë në dasmën e SOROS-it. Kur Hillary Clinton kryesonte Departamenti e Shtetit, Soros kishte komunikuar drejtpërdrejt me të dhe stafin e saj për të ndihmuar në promovimin axhendës së saj në Shqipëri.
Ambasadori SH.B.A. në Shqipëri, Donald Lu, kohët e fundit publikisht ka akuzuar Prokurorin e Përgjithshëm të Shqipërisë Z. Adriatik Llalla se ka penguar reformën gjyqësore në vend. Kjo ka shkaktuar zemërim në Shqipëri. Z. Llalla i ka shkruar edhe presidenti Bujar Nishani dhe kryetari i parlamentit shqiptar Ilir Meta, ku është ankuar për “stuhinë” e ambasadorit.
Llalla gjithashtu pohon në atë shkresë që ambasadori Lu e ka kërcënuar atë.
Në letër thuhet: “Në komunikimet zyrtare dhe jozyrtare, ambasadori Lu i ka bërë të qartë Prokurorit Llalla se në qoftë se ai nuk do të mbështesë publikisht ndryshimet në ligj, kjo do të rezultojë me pasoja personale dhe institucionale,”

Çfarë rrëmuje diplomatike !
Kjo është ajo që fshihet pas Ambasadës së SHBA-së, ku së fundmi ajo ka mohuar vizat për 70 prokurorëve dhe gjykatës të lidhura me partinë opozitare (asnjë vizë nuk është anuluar për përfaqësuesit të partisë socialiste qeverisëse)”. Të dy incidentet mund të interpretohet si ndërhyrje partizane nga Ambasada e SHBA-së para-procesit të “verifikimit” të madh për për anëtarët e sistemit gjyqësor të vendit. Kjo e ka bërë edhe më keq polarizimin politik në Shqipëri.

Ndërhyrje, në punët e brendshme të vendeve aleate që nuk është vetëm e keqe për SH.B.A, por edhe në kundërshtim me frymën dhe letrën e Konventës së Vjenës të vitit 1961 mbi Marrëdhëniet Diplomatike. Neni 41 i Konventës thotë se diplomatët kanë “një detyrim që të mos ndërhyjnë në çështjet e brendshme të atij shteti ku ndodhen.”

Aktivizmi politik brenda zyrave te DASH është mjaftushmërisht i keq dhe kur shtrihet edhe në ambasadat amerikane, shpejt mund të bëhet i dëmshëm për mbarëvajtjen e marrëdhënieve me jashtë SHBA-së.
Puna e diplomatëve duhet të jetë për të çuar përpara interesat kombëtare të SHBA-së dhe jo interesat e ngushta politike të një partie të vetme politike ose organizatë joqeveritare.
Ndryshimi i mentalitetit brenda Departamentit të Shtetit do të jetë një proces i ngadalshëm dhe i rëndë si kthimi i madhe nafte në Ngushticën e Bosforit.
Tillerson do të fillojë pastrimin nga sallat e Departamentit të Shtetit, dhe ja vlen të shqyrtohet nëse ambasadorë të caktuara të karrierës janë një hap me qasjen e politikës së jashtme të administratës së re.

Ka shumë individë me përvojë dhe të aftë të cilët janë në gjendje për të përfaqësuar Shtetet e Bashkuara të cilët lehtë mund të plotësojnë këto poste.
Kjo është praktikë e zakonshme për postet e mëdha diplomatike të Londrës, Berlinit dhe Moskës, shumë të tjerë. Kjo praktikë duhet të konsiderohet për aleatët më të vegjël, duke përfshirë edhe Ballkanin.
Një nga fokuset kryesore të Administratës Trump ka qenë kjo dëshirë për të rindërtuar marrëdhëniet të cilat kanë qenë nën presione për shkak të politikave të tetë viteve të mëparshme. SHBA ka nevojë për miq dhe aleatë. SHBA-së po ashtu ka nevojë për të çuar përpara interesat e saj kombëtare. Kjo është arsyeja pse ajo është jetike që të ketë ambasadorë që njohin këtë dhe nuk notojnë në ujëra shpesh të vrazhdë të politikës së brendshme dhe partiake.