Ilmi Qazimi: “Nuk ia vlen të vjedhësh se…!?”

190
Sigal

Oh sa fjali e madhërishme në brendinë e saj hipokrite, për kohën që jetojmë! Sa dëshirë do të kisha që ai, i cili ka ideuar këtë reklamë të shpërblehej shtatë milionë lekë të reja shqiptare! I ka rënë pikës! E ku ka vlerë tani vjedhja? Tani që çmimet ulen  kaq shumë për ditë (sipas reklamave mashtruese) mund të blesh lehtas më lirë e mall të mirë!” Ndaj tani shkoni e blini! Nuk ka pse të vidhni! Realisht këto janë ëndrra në diell! Por është po aq e vërtetë se tani, ka vlerë vrasja dhe vdekja, dy simotrat e vjedhjes! Le të kthehemi te origjinali i montuar në disa tabela të mëdha të xhamta reklamash në Tiranë.

“Kap ç’të kapësh” alias’vidh të vjedhim’

Që të jemi realistë kjo reklamë, me shkronja të mëdha”Nuk ia vlen të vjedhësh!”E cila  po ‘lundron’ këto ditë nëpër trotuaret e kryeqytetit tonë  europian, është një variant i ri i motos së Edi Ramës”kap ç’të kapësh!? I maskuar apo i zbukuruar po është i njëjti. Kjo reklamë paraqet dy burra që janë të fandaksur nga çmimet e ulta! Po, po, çmime të ulura! Uaaa, sa hipokrite! E ku njeh ndonjëherë ulje çmimesh Shqipëria kapitaliste  në këto tridhjetë e pesë vjet”!? Dhe ata të dy burrat e reklamës, janë domosdoshmërisht me mjekër të parruar. Njëri sterrë të zezë dhe tjetri paksa të zbardhur. Është koha kur nuk e rruan askush, që nga kryetari i qeverisë, nga kryetarja e partisë, deri tek portieri, peshkatari, pushkatari (si vrasës me pagesë), kamerieri, fshatari analfabet e i rrëgjuar, gjer edhe ish-piloti, artisti e futbollisti. Atatë dy, mjekroshët, shprehin kënaqësinë deri në lumturi që ua shpërfaq fytyra, ku sytë flasin më shumë se tërë çka,  me këtë fjali monumentale shqipe. Ja dëgjoheni edhe një herë:”Nuk ia vlen të vjedhësh se “u ulën çmimet!”Sa  mirë e kanë: E ku ka vlerë vjedhja?

Kjo do të thotë troç se vjedhja tek ne, tashmë, si në tërë botën e qytetëruar(lexo: shkatërruar) jo vetëm që është ligjëruar prej vitesh, por është bërë kaq e zakonshme sa vështirë të gjesh diçka që nuk vidhet, apo që të gjesh dikë që nuk vjedh, përveç pensionistëve të varfër. Vjedh zëvendëskryeminstri,(por  ky, sipas burimeve zyrtare është zhdukur në drejtim të paditur(?!).Vjedh shefi, vjedh edhe dhëndri i  shefit, vjedh drejtori dhe …nuk numurohen ata që vjedhin deri te kreu i shtetit.Vjedh edhe pastruesja. Ah, kjo mashtruese! Kjo është dënuar rëndë fët-fët! Edhe ai që vodhi paratë në Rinas në vitin 2019, u dënua sot me 19 vjet burg! A do t’i vuajë vallë? Tek ne, në këto 35 vjet  që po rrekemi keqas për t’u futur në shinat e kapitalizmit modern, vjedhja është bërë tejet e ligjshme dhe trajtohet si  virtyti më i lartvlerësuar. Me ligje të hapura, të nënkuptueshme, të shkruara e të fshehta, me akte normative deri edhe me psikologjinë e përditshme vjedhja është bërë normë qytetare, fshatare, tokësore, detare, ajrore. Lum ai që vjedh e mjerë ai që nuk vjedh! Më  keq fare është ai që nuk di të vjedhë dhe propagandon dënimin për vjedhje. Paçka se ka edhe ligj që thotë se vjedhja dënohet me aq e me kaq burg apo gjobitje, por ajo mbetet  e cilësuar si virtyt. Dhe kur themi që të gjithë vjedhin, përfshijmë, për çudinë e kohës makabre që jetojmë, fjalinë “të gjithë vidhen!” Vidhen, jo përvidhen. Ata që përvidhen janë të tjerë që afrohen më shumë me spiunët dhe frikashët. Bie fjala “ kryetari ynë i qeverisë është vjedhur nga mijra shqiptarë në imitimin që i bëhet në veshje, në mjekërmbajtje, e mjekërrruarje (lexo: mos e rruaj!), në mënyrën e të folurit për problemet më jetike, në jo pak gjeste të tij përgjatë fjalimeve gjithë mimikë. Por ai është i kënaqur që i bëjnë vjedhje të tilla. Edhe kushdo, edhe unë po  të isha  si ai, ashtu do të ndjehesha. Tani ka dale fjala”fansa”.  Pra nuk quhen imitues, ndjekës, tifozë, apo vjedhës, por fansa të kryetarit, të kafsharit, të këngëtarit, sportistit, piktorit, recepsionistes, zëvendëskryeministres, etj. Të parët që e kanë vjedhur kryetarin janë disa nga ministrat e ministret që e imitojnë. Është i vjedhur edhe  shoferi, kur shefi e ka nxjerrë jashtë makinës për të bërë bisedë me një të tretë. Janë vjedhur për joshje, shakara me e pa dëm, edhe sende femërore apo mashkullore respektivisht në moshë, gjini, kohë e vend të caktuar. Por këto dhe mijra si këto, janë vjedhje qejfi.  Do të pyesë ndokush: po kryetari i qeverisë, bashkisë, njësisë, shtëpisë a vjedh? Jooo! Kurrë! Ata marrin llokma, si në mallin e babait dhe krejt’ natyrshëm’ngrejnë pagën e tyre deri 70 përqind.

Pse e si  vidhet pasuria kombëtare

Vjedhje të mirëfillta që tregojnëburrëri(edhe kur kryhen nga gratë ose vajzat!) janë ato me miliona dollarë nëpër tendera, oferta, grante, reforma, riaktivizime,riaftësime,rindërtime, etj ku nuk ka mbetur drejtor e kryetar, shef e ndihmësshef pa vjedhur.Vjedhje më të guximshme ishin ato të pasurisë kombëtare në vitet e arta të vjedhjes 1991-1996. Të rinjtë e sotshëm asnjëherë nuk do ta marrin vesh se sa e pasur ishte Shqipëria Socialiste,që më të shumtit e paditur dhe armiqtë e vërtetë të saj i thonë Shqipëria Komuniste. Kishte pasuri tokësore, nëntokësore, ajrore, detare,  njerëzore, materiale, monetare përtë përballuar suksesshëm një gjendje të jashtëzakonshme lufte në rrethim për deri dhjetë vjet! Nuk u besohet, por po  të lexoni dokumente që kanë shifra e fakte , e po  të takoni e bisedoni me ata individë që janë ende gjallë e që kanë punuar në ato institucione, do të bindeni. Ku vajti tërë ajo pasurimateriale ?U vodh nga vetë shqiptarët, thotë ndokush.Jo! Së pari u vodh nga disa individë vendas pa din e iman, pa ndjenjë shqiptarie e atdhetarie, të përzgjedhur e instruktuar nga të huajtë që morën udhëzime nga përtej oqeanit se si të vepronin për gjatë kësaj vjedhjeje madhore disa vjeçare. Pastaj u vodh nga të huajtë e shumtë bosa e mafjozë,të cilët, duke nisur nga amerikanët e pastaj fqinjët lakmues që rrëmbyen toka, det, ajër e  vlerat e tjera të panumurta. E të mos harrojmë se së pari njerëzve tanë që thamë iu vodh truri, ndërgjegjja, nderi , karakteri, me anë  të përpunimit të shpejtë tëtyre psikologjik- përpunim që po vijon  kreshendo deri sa tani nuk gjen më njeri që nuk vjedh diçka dhe nuk ka më asgjë që nuk vidhet prej dikujt.Forma më irrituese, mashtruese, vrasëse e varrosëse ishin firmat piramidale.Kështuu nis puna galopante për krijimin e klasës së re të pasur në Shqipëri. Ato i kryesoi ishi ynëS.Berisha. Për të vijuar me vjedhjen më kolosale, më të pariparueshme, më vdekjeprurëse qëështë vjedhja e rinisë, e njerëzve tanë me anë  të emigracionit ‘të ligjërur’(lexo: skllavëria moderne) dhe emigrimit ilegal,vetvrasës,shfarosës.Kjo vjedhje që po i bëhet Shqipërisë po vijon  si pa gjë të keq edhe në qeverisjen e Edi Ramës.Aktualisht polarizimi i shtresave të popullsisë po bëhet vrasës edhe për kombin, edhe për të ardhmen e vendit.

Hajduti bërtet:”Kapeni hajdutin!”

Që të jemi  më afër realitetit të shëmtuar që e vuajmë përditë, vjedhjet sa vijnë e  ndryshojnë format, metodat, mjetet dhe dinë të mbulojnë edhe pasojat.Vjedhja është kthyer në art, në politikë, në financa dhe në moral të përditshëm. Nuk të thotë njeri “çfarë punove sot?” por ‘çfarë doli sot’?(lexo; çfarë e sa vodhe sot!?Vendi ynë është kthyer nga vend tre besimesh fetare në vend vjedhjesh  monstruoze.Vidhet emri, qeni, nderi, uji, toka, deti. Vidhet krijimtaria letrare, artistike, artizanale.Vidhet më shumë me kompjutera e me internet.Tani nuk ka aq shumë vjedhje klasike me rrëmbim natën apo ditën, me forcë e kërcënim por me lezet , madje deri edhe me dëshirë nga i vjedhuri.Vidhet me teknologji, me telefon, me grupe të strukturuara  e specializuara për hajdutëri. Vjedh djali nënën, vjedh vëllai motrën. Vidhen banka, shtëpi, makina, por më shumë vjedhin punëdhënësit, investitorët, kredidhënësit.Vjedhin kompanitë e administratat edhe me plehrat dhe mbeturinat, me mbetjet toksike, me plehrat e rrugës, me ndërtimet që planizohen e nuk realizohen. Kështu që ne na ka mbytur pisllëku dhe vjedhja. Madje edhe bota-skajshëmrisht e pabesë ndaj nesh- vjen tek ne e pastron paratë. Sikur vendi ynë të ishte  kosh plehrash!? Aq e vërtetë është kjo sa në pesë lek që hyn në Shqipëri, një është i pistë! Janë vjedhje tejet moderne, që rëndojnë mbi kurrizin e taksapaguesve, ngritja e pagave të disa drejtuesve qeveritarë nga kryeministria, ministritë, bashkitë, si në Durrës, Elbasan, Korçë e gjetkë. Domosdo ka orientim nga lart, se nuk ia mban kujt të bëjë një vjedhje kaq të hapur e të rëndomtë- kur kryetarit(es) i rritet paga mbi 50% dhe pastrueses i mbetet aq sa ishte. Nuk ia vlen të flasim për vjedhjet e deputetëve, por mjafton  të kujtojmë një skenë televizive ku hajdutët deputetë të djathtë djegës të karrigeve, kur iu vu gjoba  aq e lartë për një karrige të djegur bërtitën kundër të majtëve:” po edhe këtu po vidhni, more mos u ngopshi?”Nuk po flasim asfare për vjedhjet në mjekësi ku bëhet batërdia me ilaçe e receta, me vizita e sekserllëqe nga ministri deri te portieri. Dhe qeveria, si dje kur e kishte e djathta edhe sot që e ka e majta,  bën sehir. A nuk është e qartë se tek ne më shumë vidhet se sa punohet? Se qeveritë janë kthyer në manekin në duar të kapitalit të huaj dhe oligarkëve vendas dhe që vijnë nëpër kolltuqe vetëm për t’u pasuruar vetë me vjedhje e jo për të ngritur mirqenien e popullit? Ishte një këngë në kohën e socializmit “Çfarë pune punove mbrëmë/ bajame moj zemëró!? “ Tani kjo melodi është me tekstin e ri ku e çfarë vodhe mbrëmë, ti moj zemëró!?”Shqipërinë e kanë mbytur turistët, me miliona vijnë e ikin, hanë e vjedhin, por edhe vidhen. Qeveritë e këtyre 35 viteve, sidomos kjo e Edi Ramës,  nuk i luftojnë format e vjedhjes, nuk mbajnë përgjegjësi për to, kësisoj, në një farë mënyre i stimulojnë ato duke e kthyer vjedhjen nga ves në virtyt. Ku vemë kështu?