Nesër do të lexoni/ Reshat Kripa: Martirët e Lirisë dhe Demokracisë

Në 70-vjetorin e ekzekutimit

Reshat Kripa

Nata e 14 janarit të vitit 1948. Një natë e zezë. Qielli qante pa pushim. Retë nxinin mbi Gjirokastër. Gjëmimet ushtonin me forcë. Dukej sikur Zoti me këtë donte të ndalonte gjëmën që po ndodhte. Por djalli në ato kohëra ishte më i fortë. Ai e kishte futur në kthetrat e tij Shqipërinë e gjorë. Ajo nuk kishte më zë. Kishte vetëm urdhra mostruozë, të dhënë nga njerëz mostruozë. Në të gjithë vendin hidheshin vallet e vdekjes. 14 janar, katërmbëdhjetë burra ecnin me kokat lart të lidhur dy nga dy. Rreth e rrotull një tufë hienash të kuqe, me sytë e skuqur nga etja për gjak dhe uria për mish kufomash. Zoti me gjëmimet dhe vetëtimat e tij mundohej t’i ndalonte, por ata nuk besonin në Zot. Zoti i tyre ishte vetë djalli. Në krye të kolonës qëndronin krenarë Syrja bej Vasjari dhe Zenel Shehu, dy ish udhëheqës të luftës kundër pushtuesit, i pari komandant i batalionit ballist “Tafil Buzi“. Ndërsa i dyti komisar i batalionit partizan “Baba Abaz“, Ecin dhe kujtojnë betejat e zhvilluara së bashku kundër pushtuesit italian në Mogila dhe Miricë, në Qafën e Kiçokut dhe në Malin e Bardhë, në Shkallën e Zezë dhe në Buz.. Dy familje të mëdha të krahinës, dy miq të mëdhenj që nuk mund të luftonin ndryshe veçse në krah të njeri tjetrit, pavarësisht nga bindjet e secilit prej tyre. Nuk kishin si shkonin ndryshe edhe në vdekje.
- Po shkojmë në varr së bashku! – foli Syrjai.
- Si në luftë. – u përgjigj Zeneli.
- Pushoni, nuk keni të drejtë të flisni! – u ndie zëri i njërës prej hienave.
- E ç’mund të na bëni më tepër? – u përgjigj i qetë...








Per me teper neser ne gazeten "Telegraf"...