—-
Le të qajë Hëna le të qajë
se.. fundja vet i’a bëri kokës !
Ç’ju desh që bukurinë e saj
t’ja tregonte vetëm Tokës ?
—
Le të qajë Hëna dhe nëse do,
pse jo, me dënesë e pa pushuar
Ta dijë, që bukuria kthehet në mallkim
në ngelç e pa dashuruar !
—-
Gënjeshtarja Hënë le të qajë
se fundja, vetë ja bëri kokës !
Tregon gjysmën e të vërtetës
gjysmën tjetër – fshehur botës .
—-
E mira dhe e bukura Hënë,
seriozisht nuk e ke kuptuar?
Tokën vërtetë e ke si nënë
veç jo të ngelesh e pa martuar!..
—
Tashmë që shkëlqimin ruan,
mos u bëj aq lozonjare!
Ç’ke që i përgjon çiftet natën,
apo se ngele ngele vet beqare?
—-
Vajzat nuk ‘janë si puna jote
nazemadhja, Hënë e bukur.
Janë të mirat e kësaj bote
e jo si ti, e përnatëshmja..faqe ndukur !
