Suplementi Pena Shqiptare/ Virgjil Kule: Emri i Skënderbeut ka shungulluar në oborrin mbretëror të Anglisë Elizabetiane

76

Emri i Skënderbeut ka shungulluar në oborrin mbretëror të Anglisë Elizabetiane.

Shqipëroi: Virgjil Kule.

Një sonetë dhe një libër për Skënderbeun u shkruan më 1596 nga Edmund Spenser (1552-1599).

Spenser asokohe mbante titullin e lartë “Poet i Shtetit” akorduar nga mbretëresha, Elizabeta I e Anglisë.

Periudha e mbretërimit të Elizabetës I (1533 – 1603) është periudha më e lavdishme e kësaj mbretërie.

(Ky është soneti dhe më poshtë shqipërimi i tij.

Një shqipërim tjetër, i bërë nga një autor i njohur shqiptar disa dekada më parë, më ka rezultuar i paplotë në detajet e përmbajtjes, gjë që e pati zbehur origjinalitetin e madhështisë që kumtojnë vargjet)

Sonet për Skënderbeun

(Shkruar në vitin shumë të largët 1596)

 

Përse Antikiteti mburret kot më kot,

Me monumente të vjetër mbinjerëzish fuqiplotë,

Heronjsh të lashtë që i kallën datën botës ku jetuan,

Me bëmat e të cilëve fëmijëve veshët ua thartuan?

E këta, të mahnitur nga lavdimadhja e tyre famë,

Ua admirojnë statujat, kolosetë e paanë,

Harqet triumfale që i patën ngritur lloje-lloje,

Piramidat gjigande që i ngjallnin qiellit droje.

Para syve kemi Një, që kohë më e vontë e nxorr’ në dritë,

Me të madhin e më të mëdhenjve krahasohet.

I madh në emër, i madh për nga pushteti e nga fuqitë.

Froni i triumfonjësit meriton Atij t’i përkushtohet.

Mënxyrë për Turqit, murtajë për secilin të pafe

Për të tuat bëma, ky libër flet, O Skënderbe.