Suplementi Pena Shqiptare/ Mimoza Osmani: Një moment

Sytë e tu, dy fotografë,

kryqëzimi si kryq kishe.

NOA

Një sy shkrep puthje në qafë,

tjetri , gushës së magjishme.

I shtrojmë puthjet si çarçafë,

yjet ndezur, pishtarë pishe.

Sytë e tu, det edhe skaf,

sytë e mi, dy dallëndyshe…

— “Një moment”, the, “mbylli sytë.”

Hedh vështrimin si penel.

Njërit gji i hodhe dritë,

tjetrit gji, një blu mantel…

 

Teksa shoh të tretet vendin tim

Teksa shoh të tretet vendin tim,

Nuk pranon kjo zemër të heshtë.

Largësia ime s’është harrim,

Shpirtin e kam aty, në shesh.

Aty, bashkë me ju, thërret si i marrë,

Ngrihet si dallgë deti me furi.

E ndjej: atdheu digjet zjarr,

Sa dhemb në shpirt kjo dashuri!

Teksa ecni me kokën lart,

Era jua ngre në qiell zërin,

Si balonat e lehta prej karte,

Që duart ua kanë lëshuar perin.

Me qindra mijëra zëra bashkë,

Burra, gra, pleq e fëmijë,

Një glob i tërë s’është më jashtë,

Me ju janë, kuq e zi.