Dit e shtun dit pazari,
Më ka mbetur se ndyshoi,
Vajta andej na dinomo,
Fileto pule do të mar.
Tre katër gra kisha para.
Midis tyre një grua zonjë!
Me ndrojtje shinte e shkrteta…
grushtin e shtërgonte fort.
Pyeti për çmimet e gjora!
Pyeti- pyeti, por më kot.
Kur hapi dorën e varfra,
një dy milkesh e ran lot.
Dua dy kofsha pule;
foli ashtu me zë mekur.
Me aq lek nuk ble dot,
hapi radhën dikujt tjetër.
E dëgjuam u indijuam;
Folëm shamë dhe mallkuam
për personat kaq të ulët,
ku ndihemi të turpëruar.
Nga inati nga mërzia,
e humba fillin komplet.
Kur vajta te shtëpia,
mëndja aty më ka mbet.
Si e humba si s’mu dha,
tia kisha blerë zonjës vet!
Nuk do bëhesha fukara;
tani nuk jam e qetë.
Do kisha fituar më shumë…
Zonja s’do dilte në selamet.
E humba mëndjen fare,
sa turp dhe keq më vjen.
Qeverri rrufjane je fajtorja e vërtet.
Për vete s’di ku i çon paret,
Pensionistë vinë vërdallë,
pa mëshirë pa dinjitet.
Vajz e vogël o
Ra një vesë shi,
të lagu fustan, vajz e vogël o!
Mjeri unë i mjeri,
nuk u ndodha pranë,vajzës vogël o!
Mos është ftotë,
dhe më bënë hatan,vajzë e vogëlo!
Të dërgova triko,
edhe zhamadan vajz e vogël o!
Vishe moj bukur,
tu bëfsha kurban vajz e vogël o!
Sa të vij behari,
do vij të të marr vajz e vogël o!
Kurorën në kokë,
e me fustan të bardh vajzë e vogël o!
Do jemi ne ngrohtë,
dimër dhe beharë vajz e vogël o!
