HIRI I DASHURIVE
Digjet hëna ngjyrë argjendi,
Diku fshehur pas një mali,
Digjet buza e një vajze,
Digjet zemra e një djali.
Digjen yjet nëpër net,
Digjen ëndrrat brenda gjirit,
Digjet shpirti Shën Marisë,
Porsi flaka e qiririt.
Digjet burri për një grua,
Ndaj dhe letra shpesh i nis,
Mbi pëllëmbën e një lisi,
Digjet gjethja e hardhisë.
Digjet vjeshta e bekuar,
Dhe vërtit gjethet në erë,
Digjet rrushi nëpër vreshta,
Mezi pret të bëhet verë.
Digjen gjethet e një bliri,
Digjet bari në korie,
Digjet zemra e një nëne,
Për njëmijë e një arsye.
Digjen hëna e argjentë
Diku fshehur pas një mali
Digjen buza e nje vajze,
Digjet zemra e një djali….
Është i madh Atdheu
Është i madh Atdheu, shumë i madh,
Me fusha, me qiej, me re.
Megjithatë, ne mund t’i nxejmë të gjitha në kraharor,
Se është Atdhe.
Është i madh Atdheu, eh sa i madh,
Me lumenjtë, me detet, me brigjet dhe dallgët.
Por ne mund t’i mbajmë të gjitha në kraharor.
Mund të mbajmë edhe dëshmorët, këngët, plagët.
Është i madh Atdheu, shumë i madh,
Me malet e larta, me krye përpjetë.
Megjithatë, mund të përqafohet me dy duar,
Siç përqafohet diçka e shenjtë.
Po, po, është i madh Atdheu ynë.
Është e shenjtë kjo tokë, këto vende.
Prandaj mos vono.
Bëji një vend Atdheut atje ku ke zemrën tënde.
Është i madh Atdheu, shumë i madh,
Me fusha, me qiej, me re.
Megjithatë, ne mund t’i nxejmë të gjitha në kraharor,
Se është Atdhe
