Ti je ai lloj shpirti
që rrallë lind në këtë botë.
Një zemër që nuk u përkul
as kur jeta u bë e padrejtë,
një buzëqeshje
që fshehu stuhi të tëra
për të mos lënduar askënd.
Ti je kurajë
në kohë frike,
forcë
në ditë lodhjeje,
dhe dritë
në zemrat që kanë humbur shpresën.
Nuk të bëjnë të madhe
fjalët e njerëzve,
por mënyra si ngrihesh
çdo herë që jeta të rrëzon.
Sa herë të kanë nënvlerësuar,
ti ke heshtur…
dhe heshtja jote
ka pasur më shumë dinjitet
se mijëra fjalë krenarie.
E bukura jote
nuk qëndron vetëm te sytë
apo fytyra që të zbukuron,
por te shpirti i pastër
që di të falë,
të durojë
dhe të dojë pa kushte.
Ka vajza të bukura,
ka vajza të forta…
por rrallëherë lind një vajzë
që i ka të dyja bashkë
si një bekim nga qielli.
Dhe ti je pikërisht ajo —
vajza që nuk ka nevojë
të bërtasë për të treguar vlerën e saj,
sepse prania jote
flet më fort se çdo fjalë.
