Suplementi Pena Shqiptare/ Arsinoi Zengo: “Melodi harrese”

33
Sigal

Telegraf.al / Rrallë herë shkoj e takoj,

Aty ku ishte pak e shikoj,

Më thoshte të vija kur nuk ish,

Me mua lozte si një fëmijë!

Rrallë herë ndodhte ta prekja,

Mbështjellë supet fërkonte heshtja,

Me bishtin e syrit mundohej të thoshte,

Edhe këtë herë të tjerat s’do ndodhte!

Dhe unë i gjori nga pas i vija

Sa herë nën buzë i pëshpërija,

Ku je, ku ishe, ku shkoi dashuria,

Më morri malli për vëndin ku rrija!

Tashmë nuk shkoj ta takoj,

Aty ku ishte më nuk e shikoj

S’më thoshte të vija se nuk ishte më

Ç’u bëra ç’u bë vallë kush di gjë?!

 

 

E dashura me fjongon e kuqe

Aty kishte shkuar dhe më priste

Kish vrapuar aq shumë

Sa gjunjët i kish copëtuar

Kalldrëmi ja kish kafshuar!

Ca gurë me majucë kishin këputur

Sandalen e bukur me ngjyrat si flutur

Dhe njërën këmbë e kish mbështetur

E tjetrën lëkundte duke kredhur!

Fustani me dekolte e perfeksiononte

Fjongoja e kuqe majë flokëve qëndronte

Kaçurrelat e verdhë lodronin

Me fjongon e kuqe dashuronin!

Dhe ja pritjes i ardh fundi

I dashuri i saj në gushë e puthi

Buzët e kuqe fort ja kafshoi

Dhe gjunjët me delikatesë ja ledhatoi!

E morri në krahë vrapuar nxituar

Aty pak më lart një gëmushë me përua

E shtriu e lagu me ujë të bekuar

Fjongon e kuqe zgjidhi nxituar!

 

” Të thashë se do vija sërish Selanik”

Vitet më të bukura kalova

Shpirtin tim tek ty qëndrova

Me Aristotelin dashurova

Aleksandrit të Madh i premtova!

Sa herë në Selanik shkoj

Në Lefko Pirgo kujtimet zgjoj

Kastrat dhe Kalamarian trazoj

Aty në Vardhari stacionin kërkoj!

Paralia të quajnë se je magjike

Të dashuruarit anës teje shopiten

Të ulur rreth detit buzë në buzë

Ahhh Selanik të kisha dhe të kam muzë!