Grua moj grua
ç’farë ndodhi më thuaj?
ishe mir’ e bukur
të nesërmen e zhdukur!
Grua moj grua
ç’farë donte ai far’ shuar?
të puthte të qeshte
nga pas thikën të ngjeshte!
Qan bija për nënën
qan nëna për evlat’
ma vrau ma preu
krahët mi mbërtheu!
E shkreta grua
një trup dy shpirt bashkuar
një djall i sapo lëshuar
orvatet mbi nënën që zoti kish bekuar!
Grua e shkreta grua….
“Për njerëzit e drejtë”
Më merr malli për zemra të pastra,
që flasin me sy e jo me fjalë,
për njerëzit që nuk mbajnë maska,
por dritë në shpirt, në çdo hap, në çdo valë.
Më merr malli për shpirtra të mirë,
që s’kërkojnë asgjë, veç të kuptuar,
që falin heshtur, pa pritur lavdi,
si dielli që ngroh edhe të harruarit.
Më merr malli… për të drejtët e rrallë,
për ata që nuk ndryshojnë nga koha,
janë si yje që ndriçojnë në errësirë
të kujtojnë se bota s’mbaron pa u rrotulluar!
