Suplementi Pena Shqiptare/ Haxhi Dikolli: Nga ty më vijnë

105

Nga ty më vijnë, që të gjitha
lodhjet, mërzitjet dhe mëritë,
nga ty më vjen dhe vetë frika,
nga ty dhe vdekja, do më vijë.
Dimrat e ftohtë, akull në verë
dhe ato buzët, zjarr përflakur,
veç ti mi le shpesh mbi lëkurë
shënja e thua:- “Krejt pa dashur!”
Edhe infarkti i parakohshëm,
Në do më bjerë, pikë në zemër
Prej teje m’vjen si një “peshqesh”
A si dhuratë, dhënë nga një femër.
Kallot në këmbë, që s’m’u shëruan,
Në kaq e kaq vite, prej vrapit,
Nga ty i kam, si çdo gjë tjetër,
Jo nga këpucët “shik”, të Gabit.
Nga ty më vijnë dhe çuditë
Që nuk besohen aq kollaj,
Shkurti i brishtë, pa një ditë,
Muza e mjalttë, që bën art.
Dhe ajri lagësht i Nëntorit,
Më ve në gjumë si narkozë,
Po ti më jep veç një të puthur,
E ma sjell Botën, mu në dorë!
Nga ty, nga ty, më vijnë të gjitha!
E kur s’i kam, mërzitem shumë!
E ç’mund të ishte pa ty jeta?!
T’mos jesh ti, ç’mund të jem unë?!