Dil moj, dil!!!
Dil, moj dil te Shatërvani
se pa ty s’rrjedh Lumëbardhi
Dil, moj dil, të Urë e Gurit
jepi dritë e gaz Flamurit
Dil moj dil, matu me lulet
gur i malit për ty zbutet
Dil moj dil, matu me qiell
kur ti flet nxjerr synë një diell
Merr një këngë ta dëgjojë Zhuri
se të pret një zog te supi
Këmbëzbathur shko në shpate
mblidh për mua manushaqe
Merr një këngë si det në bjeshkë,
thuaj erës që të heshtë.
Dil, moj dil më shpejt nga pragu
se për ty zgjohet zambaku.
Dil, moj dil e puth pranverë,
bëhu flutur, luleshqerrë
gjerdano lule në ballë
vër në gjoks një shall të bardhë
Se për ty merr sy kalaja
kënga merr të tjera maja
Nënë këmbë rizgjohet vallja
nëpër hone ikën nata
.
Merr një flakë e hidhja gjoksit
Thaja moj pikën e lotit
Nëpër ballë vër xixëllonja
Të mos lërë ca pengje koha
Nëpër male zgjoi gurrat,
nëpër odat ndizi furrat.
Porsi zanë vrapo në pyje,
numuro me mijëra yje
Bëhu flakë në shpuzore
e zgjo ditët vajzërore
Ndale hapin te Marashi
E kudo ndaj lule gazi.
Lejlekët e Strugës
Si një lëndinë më bëhet rruga
pa baltë, pa gurë e pa gjëmbaçë
me krahë hapur më priska Struga
Me mjaltë flake prag më prag.
Pa zbresin yjet ndë gji të fushës
rinia vjen në këmbë e duar
po ç’jeni ju, lejlekë të Strugës
Që prishni gjumin e trazuar??!!!
Si mal me tinguj lartoj brigje
nga Shën Naumi vjen shenjtëria\
Në brinjë të ëndrrës ngjitem, ngjitem
mbi krahë lejlekësh ndrin magjia
E mbytem krejt në thellësi
e përgjak duart ndër shkëmbinj
te bar i virgjër prek fëmijëri
në sqep lejlekësh pres një agim.
Kërkoj, kërkoj lejlekë Struge
me shpirt të ngrohtë, të përmalluar
kurorë me valë hedh mbi supe
kudo ku hap një derë me duar
E shoh tek puthen sqep më sqep
Kur drita del në Mal të Thatë
tek thurin vjershë me bojë të blertë
e krahët –o ua rreh një fllad
Rizgjoj pa fund lirika shelgjesh
rizgjoj dhe shpirtin lasgushian
Po ndalni pak, o krahë lejlekësh
më merrni vargun e zgjoni mall
Herë vajtimtar e herë të lumturuar
në këngë lejlekësh lexoj një libër
ndë kallamishte si zog i zgjuar
jam bërë si sfinksi i rilindur.
