Suplementi Pena Shqiptare/ Naim Frashëri-Bukuria

476

Do të këndonj Bukurinë

E të lëvdonj Perëndinë,

Perëndin’ e bukurisë,

Q’i dha shijë gjithësisë!

Perëndija bukuroshe!

Ty të falem e të lutem

Më vjen në gji të të futem

O Zonja përkëdheloshe!

Që më je si mbretëreshë,

Të keqen o pëllumbeshë

 

 

Në fytyrët tënde

gjeta Bukurinë,

Si ajy që gjeti

në malt Perëndinë.

 

Lulezët e Majit

sa janë të mira!

Po përpara teje

m’erdhë të pështira.

 

Kur shoh faqezët’ e tua,

Ç’vjeft’ i mbetet trëndafilit,

Zëri yt shpirt më jep mua,

Nuk’ i le shijë bilbilit.

 

Edhe yjt’ e hëna

si të shëmtuar

M’u duknë, kur pashë

atë syn’e shkruar.

 

Purtek’ e florinjtë!

shigjet’ e ergjëntë!

Zëmrënë m’a dogje,

m’i përdave mëntë!

 

Do të vdisnja me shumë gas,

Të paskësha pakë shpresë,

Se do të thuash ti më pas,

Vdiq, për mua, pastë ndjesë!