As sonte s’jemi bashkë,
andej e këndej telefonit bie shi
e unë kam ftohtë…
Zëri yt i butë, mençurisht i butë,
më mbështjell të tërën
të më mbajë ngrohtë,
deri të vish ti.
Stina që bulon buzëqeshje
Trung i errët, ngjyrë dheu
i zymtë si toka në dimër
ndryn jetën
Limfa përrall rrëfenja me dritë
e ndez dëshira te degëz e re
sythi buthton prej puthjes me diell
lëng i jetës dridhet ngrohtësie
e stina bulon buzëqeshje
mbi degëzën
që shpërgjumi e para pranverën.
