Një keci të vogël pa përvojë,
kur i lidhën një zile në qafë
thoshte :-Të tjerët me këtë zile do t’i zgjoj,
dhe me këtë do t’i mbledh prapë.
Kecat e tufës një nga një u shtuan;
loznin dhe secili për qejf hante.
Ujqërit e urritur shpejt i diktuan ,
Nga tingujt e ziles që përhapte.
QENI DHE DHIJA
Thoshte qeni jam dikush!
Këtë nam dua t’a kem,…
Lahem në det, në lumë ,gjithkund.
Këtë do bëj sa të jem.
Por pas pak i tha një dhi:
– Me merak përditë po gdhihesh.
Sado që të lahesh ti,
prapë erë qeni do të biesh.
LISI
Një lis i thatë gëzimin se fshehu:
– Erdhën sëpata dhe asnjera s’më preu.
Kam fat, për besë shumë fat!
S’më vjen e keqja as nga lartë.
Dhe ky lis i thatë me zell u tregonte,
ca lisave të rinj të pa rritur,
Një vetëtimë e egërsuar mjaftonte,
për ta lënë lisin të zhuritur.
KALI DHE BRESHKA
Breshka tek ecte ngadalë,
i tha kalit urtë e qetë:
– Ne të dy kemi samarë ,
që na mbron gjithnjë në jetë.
Ia kthen kali:- Merre shtruar!
Një fjalë timen do dëgjosh:
– Unë vij me samar ngarkuar,
dhe ti vjen e ikën bosh.
ERA, FERRA DHE RRËKETË
Era që u shfaq rëndë- rëndë,
i tha ferrës që nga larg:
– Do të të shkul me gjithë rrënjë,
që të mos mbish më prapë.
Nga shirat e asaj dite,
rrëketë që dolën nga shtrati,
i thanë erës:- I shkule aq lehtë,o mike!
Se ti kishim bërë ne gati.
