U ndjeva keq të them te drejtën
Sa edhe lotët përdesh më ranë
Erdhën në fyt e aty mbetën
Edhe një fjalë, jo nuk e thanë !
Erdhën pranë syve edhe nuk dolën
Diçka e frikshme i bëri gur
Edhe si lëmsh në fyt u mblodhën
(Mbyt krenaria kur je burrë) !
Në djall të vejë dhe krenaria
Në ndjenja shpirti s’ka burrëri
Kur ditëve mbytem nga mërzia,
e netëve tmerrshëm mungon ti !
Rri tani e shfry i heshtur
Edhe thuaji vetes burrë
Krenaria të është fshehur
E as lotët s’ti bën gurë !
Ndjehem keq të them të drejtën
Si atëherë edhe tani
Ata lotë që në fyt mbetën
Janë shkaktarë që ike…, Ti
