Ti më prek e unë tundohem:
si i djegur bëhem hi!
Kur largohesh, dëshpërohem;
të jetë vallë kjo, dashuri?
Ti më flet e unë i humbur,
të vështroj… E humb më shumë
S’gjen themel zemr’ e lëkundur
Rrëmbejnë ndjenjat si një lumë!
Ti më do edhe m’a thua,
mirëpo unë s’di s’i ta them.
Të pohoj ”dhe unë të dua”
është një varg, jo një poem’…
Sespe thjesht, ndjenjat e mia
nuk i nxë veç një fjali!
nuk mjafton as poezia;
do me dhjetëra, poezi!
Ti më prek, unë shkrij si hekur:
Përpëlitem, bëhem hi.
Kur largohesh, jam i vdekur
Pikë! Kjo quhet dashuri!
