Mbi hiret e saj ca gjethe ranë!
Gjethet e arta ngjasonin lëkurës të kadifenjtë
Ato gjethe ishin magjia e saj e vjeshtës!
Ishin gjethet e oborrit të saj ku kish lindur.
Ku ish mahnitur bukuria trupore
aty në oborin e folezës së saj
të Dardhës…..
Vetëm aty vjeshta ka gjethe të arta dhe magjike!
Aty bukuria vallëzon ngjyrash kuqalashe!
Ajo ishte e krijuar prej saj…
Prej të artave ngjyra…
Aty perëndia kënaqej tek shihte mrekullinë e saj !
E dashuronte kaq me pasion atë;
sa kur i flisnin ajo hapte krahë ëngjëllore.
Ajo shndëroheshe në një shtojzovalle.
Ajo ishte një nimfë që vetëm vjeshtës i tregohej!
Ishte ajo…..
