Gjurmëve të mallit tënd i rash pas,
Valës së Lumëbardhit
që kurrë nga syri s’tu nda.
Në tëdyanët e tij ushtuan kalldrëmet, Kambanën e saj gjëmoi zemra…
Ti je këtu te zambakët e bardhë,
në pritjen që dot s’e vyshku as koha,
ti dallëndyshe që prej parajsës shtegton
veç ballin t’ja puthësh kalasë…
Era flladit lulekuqet e gjakut,
që në këmbë muret ja mbajnë.
Mirëseardhjen ma dhanë Gjergji e Nika
Përkrahë çlirimtarve Dardanë…
