Ilir Selimi , labi i dashuruar me futbollin
Moisi DALIPI
Kur je në qytetin e Tepelenës, gjërat e para që të shkojnë ndërmend janë e kalura historike e njerëzve të shquar dhe folklori i pasur i kësaj treve të Labërisë. Për momentin shumë pak mund të mendosh për sportin dhe personazhet e tij, që kanë bërë emër në këtë drejtim edhe pse ata nuk mungojnë si të tillë, veçanërisht në futboll. Kështu, mund të përmend ish-mbrojtësin e “Partizanit” dhe ekipit tonë kombëtar, Suvorov Seferin, Arben Shehun, ish golashënuesin e “Luftëtarit” , Muhedin Targaj, ish kapiten i “Dinamos” dhe ekipit tonë kombëtar, portieri legjendë, Foto Strakosha, që kanë lindur si futbollistë tek ajo fushë e thjeshtë futbolli në Tepelenë. 
Por jashtë këtij vlerësimi nuk mund të mbetet Ilir Selimi, ish futbollist i “Tepelenës”, “Dinamos”, “Luftëtarit” dhe ekipive tona kombëtare. Por pak më ndryshe nga të tjerët, Ilir Selemi, ky lab i dashuar fort pas futbollit vazhdon dhe sot, për rreth 15 vjet që mban gjallë futbollin e qytetit tij të lindjes me detyrën e trajnerin. Të gjithë misonarët e futbollit shqiptar, sa herë që ju jepet rasti të jenë në këtë qytet, do të takohen natyrshëm me këtë njeri të sportit. Edhe pse në pamje të parë, portreti fizik i Ilir Selimit, të jep përshtypjen e një labi të “sertë”, e vërteta është shumë më ndryshe. Me shumë edukatë dhe respekt për njerëzit, në fjalët e tij zbulojmë pa shumë vështirësi portretin e tij sportiv. Pak kush kishte menduar diku në vitin 1985, që punëtori i thjeshtë, Ibrahim Selimi nga Bënça, i njohur në këtë qytet të vogël edhe si një tifoz i thekur i “Partizanit” , do t’i rekomandonte djalit të tij Ilirit, t’i përkushtohej futbollit. Dhe fillimet në lojën e futbollit, si zakonisht, dhe për Ilir Selimin, do jenë në sheshet dhe rrugicat e lagjes tij “15 Shtatori”. 
Fusha sportive pranë gjimnazit të qytetit të Tepelenës do ishte konkretizimi i ëndërrave fëminore pas futbollit, të këtij djaloshi me trup të zhvilluar dhe tepër të formuar, si një futbollist i ardhshëm. Shokët e tij të fëmijërisë, Romeo Burani Parani, Feim Lula dhe Ardi Paza, me të cilit luanin futboll me skuadrat 9 me 9, për shkak të përdorimit mirë të topit me kokë, do t’i vendosnin shokut tyre Ilirit, nofkën “Kokaçi”, që edhe sot përdoret shpesh në rrethet shoqërore. Kur ishte vetëm 16 vjeç ish trajneri njohur Mihal Cimi, do ta bëjë Ilir Selimin, pjesë të ekipit të rinjve të ish skuadrës “Minatori” –Tepelenës, së bashku me Krenar Shehun, Bledar Ruçin, Ardi Pazon dhe Ylli Abedinin. I pëlqente të luante sulmues, duke shfaqur shenja të një golashënuesi të aftë. Këtë gjë ai e tregoi dhe në ndeshjen finale për “U-19” të Kategorisë Dytë, goli i shënuar nga ana e tij, i dha skuadrës të drejtën të ishte fituese e Kupës dhe të ngjitej në Kategorinë e Parë. 
Ende pa mbushur 19 vjeç, për Ilir Selimin hapen rrugët për te skuadra e parë. Trajnerët Mihal Cimi, dhe më vonë Skënder Ibrahimi, do t’i besojnë detyrën e vështirë të qendërmbrojtësit. I fortë, tepër i saktë në ndërhyrjet e tij ndaj sulmuesve, Ilir Selimi, do kthehet në një lider të vërtetë tek skuadra e tij. E paharruar do të mbetet ndeshja e tij e parë ndaj “Memaliajt”. “Tepelena” dhe “Memaliaj”, janë sy skuadra të një treve këto, që në çdo përballje edhe sot mbetet një “derbi” gjithmonë i nxehtë. Dhe ka qenë një ndeshje për Kupë, ajo midis “Memaliajt” dhe “Tepelenës” në vitin 1989, që shënon piketën e parë si titullar për Ilir Selimin. Pozicional, i saktë, fitues në çdo dyluftim, veçanërisht ndërhyrjet e tij me gërshërë linin mbresa tek drejtuesit e skuadrës. Shokët e tij të skuadrës Artur Beluli dhe Kleanthi Laçi, i kujtojnë dhe sot ato ndërhyrje të veçanta të tipit gërshërë të Ilir Selimit, ku askush tjetër, nuk i aplikonte aq bukur në fushën e lojës. Kur mendohej shpërthimi i tij sportiv, vjen një ofertë nga skuadra e kryeqytetit, “Dinamo”. Një kërkesë kjo, jashtë dëshirës së babait vet, tifozit të “Partizanit” Ibrahim Selimi, por që duhej marrë në konsideratë për të ardhmen si futbollist. Ish kapiteni “Dinamos”, legjenda Muhedin Targaj, si kushëriri i Ilirit kishte dhënë garanci të plotë tek drejtuesit e skuadrës kryeqytetase.
Trajnerët Neptun Bajko, Faruk Sejdini dhe Vasillaq Zëri, ngulmuan fort për ta marrë qendërmbrojtësin elegant tek skuadra e tyre. Ishte viti 1991, dhe kur të gjithë kërkonin të zgjidhnin emigrimin, Ilir Selimi dashurohej më fortë me futbollin tek skuadra e “Dinamos”. Vite të vështira këto, të një trazicioni të gjatë që kanë lënë gjurmë edhe tek futbolli. “Dinamo”, dikur emblemë e futbollit shqiptar vuante jo pak nga gjendja financiare. Gjithësesi, qendërmbrojtësi Ilir Selimi, nuk e braktisi asnjë ditë atë në vitet 1991-1996, kur ishte pjesë e tij, duke treguar vlera sportive. Ai së bashku me Nikën, Muçën , Rredhaj, Fortuzin, Sillon, Pregën, Ruhin, Xhafën, Ruçon, Dajën, Mergjyshin, dhe Bejzaden, së bashku me trajnerin Faruk Sejdini, do ta mbanin fortë “Dinamon” e atyre viteve në grupin e më të mirëve të futbollit shqiptar. Dhe në ato vite paralel me futbollin, labi dashuruar pas futbollit do përfundojë në kryqytet dhe studimet e larta për Drejtësi dhe Administrim-Biznes. 
Por në këto vite, tek “Dinamo”, Ilir Selimi plot meritë, bëhet pjesë për 6 ndeshje me ekipin kombëtar “U-21”. I fortë, energjik në çdo ndeshje, “Kokaçi Tepelenës” , kundër Danimarkës , Italisë, Spanjës, Gjermanisë, Irlandës, dhe Bjellorusisë. Këtë moment të mirë të këtij mbrojtësi e kanë shfrytëzuar ish trajnerët e ekipit kombëtar, Neptun Bajko dhe Hito Hitaj, duke e bërë atë pjesë të ekipit tonë kombëtar për 3 ndeshje. Në kornizën e viteve 1996-1999, Ilir Selimi, do bëhet pjesë e skuadrës të “Luftëtarit” të Gjirokastrës , ku së bashku me Kristidhin, Xhumbën, Miho, Shehun, Haxhin, Grabovën, Novin, Salarinë, dhe trajnerin Hito Hitaj, rikthyen në qytetin e gurtë traditën e futbollit gjirokastrit. 
Kur u mendua se Ilir Selmi do të “shtegtonte” në futbollin grek, ai zgjodhi skuadrën e qytetit tij, “Tepelenën” për vazhduar futbollin. Së bashku me shokët e tij si, Eugen Ruçin, Ermal Çelën, Edison Merjon, Roland Gabën dhe Agron Lilën, ata do ngjisnin “Tepelenën” për herë të parë në historinë saj, në Kategorinë e Parë. Kapiten dhe lojtarë në fushë që për tre sezone, 2003-2006, Ilir Selimi nën kujdesin e ish trajnerit të tij të paharruar Nazmi Paja, do ta formatonin skuadrën plot performacë. Në fund të sezonit 2006, ku mungesa e një donatori financiar e detyroi skuadrën tepelenase të bjerë një kategori më poshtë, Ilir Selimi në heshtje të plotë, në moshën 34 -vjeçare mbyll karrierën e futbollit dhe merr drejtimin e skuadrës. Detyrë e vështirë për të siguruar mbijetesën e skuadrës, por Ilir Selimi sakrifikon dhe të ardhurat familjare për futbollin. Miku tij Nazmi Paja, e mbështet dhe motivon për të ruajtur dhe vazhduar të ndihmojë futbollin e qytetit tij. Kurset e kryera për trajner futbolli në Kovercano-Itali, dhe Viteshe –Hollandë, janë një ndihmesë në punën e tij. Dhe në fakt kështu ka bërë Ilir Selimi, që ka plot 14 vjet që drejton plot pasion në detyrën e trajnerit ekipin e futbollit të “Tepelenës” . 
“Është shumë problem ana financiare tek skuadrat tona. Shumë futbollistë që kanë talent, sa fillojnë të rriten, largohen diku tjetër ose jashtë vendit”, – sqaron Iliri. Dhe kështu ka ndodhur në fakt këto vitet e fundit me shumë djem tepelenas, që gjithësesi nuk e harrojnë punën, pasionin, dhe përkushtimin e trajnerit Ilir Selimi, për t’i formuar ata si futbollistë. Në qytetin e Tepelenës të gjithë e thonë hapur, se futbolli, skuadra dhe stadiumi i tyre, mbijetoi falë punës, kujdesit dhe përkushtimit të trajnerit Ilir Selimi. Ai si këshilltar bashkiak, në çdo mbledhje, diskuton, kërkon dhe përkujdeset për ta ndihmuar sportin. Atë labin Ilir Selimi, e shikon dhe gjen shpesh në fushën e blertë në proces stërvitje, duke stërvitur dhe dy djemtë e tij Rajlin 16 -vjeçar, dhe Irgenin 10 -vjeç. 
Të dy janë një fotokopje e babit të tyre në dëshirën që kanë për futbollin, në traditën familjare që kërkojnë të vazhdojnë .Ndoshta një ditë jo shumë të largët, do të kemi mundësi t’i komentojmë si futbollistë këta pinjollë të rinj të familjes së nderuar dhe sportive të Ilir Selimit. Dhe më mirë se kushdo tjetër këtë dashuri për futbollin e thotë vet “Kokaci” i Tepelenës kur shprehet: “Në futboll do shërbejë deri në frymën e fundit të jetës sime”. Kujdes, ky është një premtim –betim, që do synohet të bëhet patjetër realitet, sepse ai bëhet nga një lab i dashuruar fort me futbollin, siç është Ilir Selimi.
