Ferit Shqefni: Nga revolta qytetare drejt ambicies për të ndryshuar politikën

Më në fund protesta e gjeti “Kokën” e saj!

Ajo që nisi si një lëvizje spontane e shoqërisë civile duket se po hyn në një fazë të re, me synime që shkojnë përtej protestës dhe drejt përfaqësimit politik.

NOA

Për javë me radhë, kritikët e protestave të shoqërisë civile përsërisnin të njëjtën akuzë: “Kjo protestë nuk ka kokë”. Sipas tyre, mungesa e një lideri të identifikueshëm, e një strukture drejtuese dhe e një organizimi klasik politik ishte prova se kjo lëvizje nuk mund të shkonte larg.

Madje, për shumë analistë e komentues, fakti që mijëra qytetarë mblidheshin në shesh pa flamuj partish, pa kryetarë dhe pa urdhra politike konsiderohej një dobësi. Ata besonin se çdo protestë që nuk ka një drejtues të dukshëm është e destinuar të shuhet me kalimin e kohës.

Por zhvillimet e fundit duket se po tregojnë një histori tjetër.

Në protestën e radhës, nga folësit në podium u artikulua qartë ideja se kjo lëvizje qytetare nuk synon të mbetet thjesht një seri protestash kundërshtuese. Përkundrazi, po hidhen sinjale se ajo mund të shndërrohet në një organizim më të strukturuar, madje në një forcë të re politike që synon të marrë pjesë aktivisht në jetën publike dhe në vendimmarrjen e vendit.

Nëse kjo ide konkretizohet, atëherë mund të thuhet se protesta më në fund e ka gjetur “kokën” e saj.
Përkrahësit e kësaj nisme argumentojnë se nuk mjafton vetëm të protestosh. Sipas tyre, nëse dëshiron të ndryshosh vendimet që merren për vendin, duhet të hysh vetë në garën politike dhe të kërkosh mbështetjen e qytetarëve përmes votës.

Natyrisht, mbeten ende shumë pikëpyetje. Nuk dihet ende emri i forcës së re që mund të krijohet. Nuk dihen figurat që do ta përfaqësojnë dhe as programi politik që do t’u paraqitet shqiptarëve. Akoma më pak dihet se kush do të jetë lideri që do të marrë përsipër drejtimin e saj.

Megjithatë, vetë fakti që po flitet për krijimin e një alternative të re politike tregon se protestat e shoqërisë civile po hyjnë në një etapë tjetër. Nga një lëvizje spontane qytetare, ato po synojnë të shndërrohen në një faktor politik me ndikim në të ardhmen e vendit.
Kjo përbën një sfidë të madhe. Të protestosh kundër sistemit është një gjë; të bindësh qytetarët se mund ta ndryshosh atë është diçka krejt tjetër. Historia politike shqiptare ka njohur shumë lëvizje që kanë lindur me entuziazëm, por që më pas janë tretur në realitetin e ashpër të politikës.

Megjithatë, për herë të parë pas shumë vitesh, duket se një lëvizje qytetare po tenton të bëjë hapin e madh: nga protesta në shesh, drejt sfidës për pushtet.
Nëse deri dje pyetja ishte: “Kush është koka e protestës?”, sot pyetja është krejt tjetër:
A mund të kthehet kjo “kokë” në alternativën e re politike që kërkon Shqipëria?
Koha do ta tregojë. Por një gjë është e sigurt: debati për protestën “pa kokë” duket se ka marrë fund.