“Këshilli i Paqes”, i krijuar sipas planit të Trump, do të mbikqyrë rindërtimin e Rripit të Gazës me një “Grup Ndërkombëtar të Stabilizimit”. Deri më tani, vetëm Indonezia ishte zotuar të kontribuonte me 8,000 ushtarë. Trump njoftoi të enjten se Maroku, Shqipëria, Kosova dhe Kazakistani kishin premtuar gjithashtu të dërgonin “ushtarë dhe policë” për të stabilizuar situatën në Gaza. Ata thuhet se do të trajnohen në Egjipt dhe Jordani.
Mesazhet nga Uashingtoni nuk mund të mos vlerësoheshin në SHBA dhe mbarë botën kur Donald Trump doli te mikrofoni, sot të enjten më 19.02.2026, në institutin e paqes që mban emrin e tij. Ishte mbledhja themeluese e parë e Bordit të Paqes, i cili, sipas statutit të tij, synon jo vetëm të udhëheqë rindërtimin në Gaza, por edhe të promovojë stabilitetin dhe paqen në rajonet e krizës në të gjithë botën. Në të njëjtën kohë, media amerikane raportoi për përqendrimin më të madh të fuqisë ajrore amerikane në Lindjen e Mesme që nga fillimi i Luftës së Irakut në vitin 2003. Një sulm ushtarak ndaj Iranit ishte i mundur që këtë fundjavë, u tha edhe pse presidenti nuk e kishte marrë ende vendimin përfundimtar. Në kryeqytetin amerikan, Trump u përqendrua në një mesazh paqeje dhe një himn për administratën e tij. Ishte një “ditë e madhe”, tha ai, në të cilën udhëheqës nga e gjithë bota ishin mbledhur për paqe në Gaza dhe gjetkë. Ishte e lehtë të bëhej një premtim i tillë, shtoi ai, dhe e vështirë për t’u mbajtur. “Por ne kemi bërë një punë shumë të mirë”, tha Trump për Shtetet e Bashkuara, duke përsëritur pretendimin e tij se ai kishte përfunduar tetë luftëra.
10 Miliardë dollarë nga amerikanët.
Zgjidhja e luftës së nëntë po rezulton më e vështirë se sa pritej, por është në proces, shtoi Trump me sa kuptohet duke aluduar në luftën gati katërvjeçare të agresionit rus në Ukrainë. Lidhur me Iranin, presidenti përsëriti kërkesën e tij për një marrëveshje bërthamore, përndryshe do të ndodhnin “gjëra të këqija”. Kjo do të bëhej e qartë “në dhjetë ditët e ardhshme”. Trump iu drejtua çështjeve thelbësore dhe njoftoi se Shtetet e Bashkuara do të kontribuonin 10 miliardë dollarë në Këshillin e Paqes. Megjithatë, ai nuk specifikoi se nga do të vinin paratë ose nëse shuma do të miratohej nga Kongresi, siç kërkohet ligjërisht. Sipas Trump, anëtarët e “Këshillit të Paqes” deri më tani kanë premtuar një total prej shtatë miliardë dollarësh për rindërtimin e Gazës. Donatorët janë Kazakistani, Azerbajxhani, Emiratet e Bashkuara Arabe, Maroku, Bahreini, Katari, Arabia Saudite, Uzbekistani dhe Kuvajti.
Kombet e Bashkuara vlerësojnë se rindërtimi i Rripit të Gazës do të kushtojë afërsisht 70 miliardë dollarë në total.Këshilli i paqes dhe çdo përpjekje për të arritur paqen në Lindjen e Mesme dhe për të gjetur një përgjigje për krizat globale të kohës sonë është e rëndësishme. Kundërshtarët theksojnë “pika kritike” të rëndësishme në lidhje me iniciativën e Uashingtonit, përkatësisht minimin de facto të sistemeve ekzistuese të rendit ndërkombëtar. Shqetësimi më i rëndësishëm është që, në nivel ndërkombëtar, OKB-ja të jetë organi kryesor përgjegjës për menaxhimin e këtyre situatave të krizës. Prandaj, OKB-ja duhet të mbetet organi qendror për përpjekjet e paqes në Lindjen e Mesme, në vend që t’ia kalojë këtë detyrë organeve të reja që nuk kanë legjitimitet ndërkombëtar.
Pesë vende po ofrojnë ushtarë.
“Këshilli i Paqes”, i krijuar sipas planit të Trump, do të mbikqyrë rindërtimin e Rripit të Gazës me një “Grup Ndërkombëtar të Stabilizimit”. Deri më tani, vetëm Indonezia ishte zotuar të kontribuonte me 8,000 ushtarë. Trump njoftoi të enjten se Maroku, Shqipëria, Kosova dhe Kazakistani kishin premtuar gjithashtu të dërgonin “ushtarë dhe policë” për të stabilizuar situatën në Gaza. Ata thuhet se do të trajnohen në Egjipt dhe Jordani.
Gjërat u bënë më konkrete pas fjalimit të Trump, në të cilin ai foli gjithashtu për tregun e aksioneve, Kupën e Botës dhe riemërtimin e institutit të paqes në nder të tij. “Këshilli i Paqes” njoftoi të enjten se do të trajnonte dhe vendoste një forcë të re policore “kalimtare” për Gazën brenda gjashtëdhjetë ditësh. Sipas “Përfaqësuesit të Lartë” të “Këshillit të Paqes”, diplomatit bullgar Nikolai Mladenov, tashmë ka 2,000 aplikantë për task forcën e re. Me ndihmën e tyre, qëllimi është të sigurohet që të gjitha grupet në Gaza të shpërbëhen dhe “të gjitha armët të vendosen nën kontrollin e një autoriteti civil”, theksoi Mladenov. Nuk ka “asnjë mundësi tjetër” përveç çmilitarizimit të plotë të Gazës. Gjeneral Major Jasper Jeffers, i cili është përgjegjës për forcën e stabilizimit, fillimisht nuk specifikoi se sa ushtarë ka kontribuar secili vend. Megjithatë, grupi do të përbëhet nga një total prej 20,000 ushtarësh që do të punojnë së bashku me 12,000 oficerë policie palestinezë. Plani parashikon që ata të vendosen në pesë zona të ndryshme të Rripit të Gazës; fillimisht, me sa duket, në Rafah, ku do të zhvillohen përpjekjet e para të rindërtimit.
Zbatimi i planit optimist, por nuk do të jetë i lehtë.
Plani është hartuar me kujdes dhe transmeton mesazhe politike optimiste. Megjithatë, se si do të zbatohet në realitet mbetet e pasigurt. Hamasi deri më tani i është përgjigjur thirrjeve për çarmatim të plotë duke kërkuar që pushtimi izraelit i territoreve palestineze duhet të përfundojë së pari. Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu, i cili kishte dërguar Ministrin e tij të Jashtëm Gideon Saar në Uashington, komentoi për këtë çështje nga distanca të enjten. Ai deklaroi se ishte arritur një marrëveshje me “miqtë” në Shtetet e Bashkuara: nuk do të kishte rindërtim të Rripit të Gazës para demilitarizimit.
Shqipëria dhe Kosova.
Pjesëmarrja e dy shteteve shqiptare në “Këshillin e paqes” mendoj se është një vlerësim dhe besim për kontributin e kombit shqiptar për liri, paqe, siguri, stabititet e përparim në rajon, Evropë e në botë. Kjo është dëshmuar edhe në forcat e dërguara në vendet në konflikte e parandalimin e luftrave të mundshme. Mirënjohja për ftesë dhe pjesmarrja nga kryeminstri Edi Rama dhe presidentja Vjosa Osmani forcon partneritetin strategjik me SHBA dhe rrit rolin, kontributin e njohjen më të gjerë sidomos të Kosovës në marrëdhëniet ndërkombëtare.
