Akuza të forta dhe paralajmërime serioze vijnë nga eksperti i trashëgimisë kulturore Auron Tare, i cili ngriti alarmin se Shqipëria rrezikon të ndjekë një model të dështuar zhvillimi, të ngjashëm me atë të Bejrutit.
Sipas tij, ligji për portet turistike dhe marinat është miratuar me nxitim, pa debat të mirëfilltë dhe pa përfshirjen e ekspertizës së nevojshme. Ai thekson se një çështje kaq e rëndësishme për pasuritë publike dhe strategjike të vendit nuk mund të kalojë me një ngritje dore në Kuvend, pa analizë të thelluar.
Tare i konsideron portet si pasuri kombëtare që nuk mund t’u jepen lehtësisht investitorëve, sidomos në mungesë të kushteve bazë për funksionimin e marinave. Ai nënvizon se Shqipëria nuk ka infrastrukturën e nevojshme – si hekurudha, furnizim stabil me ujë dhe energji, apo qytete të zhvilluara përreth – për të mbështetur projekte të tilla luksoze.
Ai shkon edhe më tej, duke vënë në dyshim vetë idenë e suksesit të këtyre investimeve. Sipas tij, pritshmëritë që jahte luksoze dhe figura të njohura ndërkombëtare të zgjedhin Shqipërinë janë të shkëputura nga realiteti aktual.
Eksperti kritikon ashpër edhe ligjvënësit, duke i cilësuar të papërgjegjshëm për miratimin e një ligji me pasoja afatgjata. Sipas tij, përgjegjësia reale nuk do të mbetet te ata që votojnë, por te investitorët dhe vetë vendi, i cili mund të përballet me projekte të dështuara dhe pasoja ekonomike.
Duke iu referuar zhvillimeve në jug të vendit, Tare thekson se identiteti i bregdetit shqiptar tashmë është dëmtuar rëndë nga ndërtime të pakontrolluara dhe mungesa e planifikimit. Ai e përshkruan situatën si një “mish-mash” urbanistik, që po e largon Shqipërinë nga potenciali i saj real turistik.
Paralajmërimi i tij është i qartë dhe i fortë: nëse vazhdohet me këtë ritëm dhe pa strategji, Shqipëria rrezikon të humbasë jo vetëm identitetin e saj bregdetar, por edhe mundësinë për një zhvillim të qëndrueshëm turistik.
Sepse kur zhvillimi bëhet pa plan, pa ekspertizë dhe pa përgjegjësi, ai nuk sjell prosperitet, por lë pas projekte të dështuara, hapësira të degraduara dhe një potencial të humbur për brezat që vijnë.
